Donazione

praedivinatūrūs


adjective future participle

See the translation of this word



MASCULINE
SINGULAR
Nom.
praedivinaturus
Gen.
praedivinaturi
Dat.
praedivinaturo
Acc.
praedivinaturum
Abl.
praedivinature
Voc.
praedivinaturo
PLURAL
Nom.
praedivinaturi
Gen.
praedivinatorum
Dat.
praedivinaturis
Acc.
praedivinaturos
Abl.
praedivinaturi
Voc.
praedivinaturis
FEMININE
SINGULAR
Nom.
praedivinatura
Gen.
praedivinaturae
Dat.
praedivinaturae
Acc.
praedivinaturam
Abl.
praedivinatura
Voc.
praedivinatura
PLURAL
Nom.
praedivinaturae
Gen.
praedivinaturarum
Dat.
praedivinaturis
Acc.
praedivinaturas
Abl.
praedivinaturae
Voc.
praedivinaturis
NEUTER
SINGULAR
Nom.
praedivinaturum
Gen.
praedivinaturi
Dat.
praedivinaturo
Acc.
praedivinaturum
Abl.
praedivinaturum
Voc.
praedivinaturo
PLURAL
Nom.
praedivinatura
Gen.
praedivinaturorum
Dat.
praedivinaturis
Acc.
praedivinatura
Abl.
praedivinatura
Voc.
praedivinaturis

‹ praedīvīnātĭo
praedivinatus ›

Browse the dictionary

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praedĭtus adj. I cl.
praedĭum nt. noun II decl.
praedīvĕs adj. II cl.
praedīvīnans adj. pres. part. II cl.
praedīvīnātĭo fem. noun III decl.
praedivinatūrūs adj. fut. part.
praedivinatus adj. perf. part. I cl.
praedivinatus adj. perf. inf.
praedīvīno tr. v. I conjug.
praedīvīnor tr. v. I conjug.
praedīvīnus adj. I cl.
praedo masc. noun III decl.
praedo tr. v. I conjug.
praedŏcens adj. pres. part. II cl.
praedŏcĕo tr. v. II conjug.
praedŏcĕor tr. v. II conjug.
praedoctūrūs adj. fut. part.
praedoctus adj. perf. part. I cl.
praedoctus adj. perf. inf.
praedŏmans adj. pres. part. II cl.
{{ID:PRAEDIVINATURUS100}}
Our sites
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis