dispālor - Active diathesis
deponent intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
dispālor
II sing.
dispālāris, dispālāre
III sing.
dispālātur
I plur.
dispālāmur
II plur.
dispālamĭni
III plur.
dispālantur
IMPERFECT
I sing.
dispālābar
II sing.
dispālabāris, dispālabāre
III sing.
dispālabātur
I plur.
dispālabāmus
II plur.
dispālabamĭni
III plur.
dispālantur
FUTURE
I sing.
dispālābor
II sing.
dispālabĕris, dispālabĕre
III sing.
dispālabĭtur
I plur.
dispālabĭmur
II plur.
dispālabimĭni
III plur.
dispālabuntur
PERFECT
I sing.
dispalatus, a, um sum
II sing.
dispalatus, a, um es
III sing.
dispalatus, a, um est
I plur.
dispalati, ae, a sumus
II plur.
dispalati, ae, a estis
III plur.
dispalati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
dispalatus, a, um eram
II sing.
dispalatus, a, um eras
III sing.
dispalatus, a, um erat
I plur.
dispalati, ae, a eramus
II plur.
dispalati, ae, a eratis
III plur.
dispalati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
dispalatus, a, um ero
II sing.
dispalatus, a, um eris
III sing.
dispalatus, a, um erit
I plur.
dispalati, ae, a erimus
II plur.
dispalati, ae, a eritis
III plur.
dispalati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
dispāler
II sing.
dispālēris, dispālēre
III sing.
dispālētur
I plur.
dispālēmur
II plur.
dispālemĭni
III plur.
dispālentur
IMPERFECT
I sing.
dispālārer
II sing.
dispālarēris, dispālarēre
III sing.
dispālarētur
I plur.
dispālāremur
II plur.
dispālaremĭni
III plur.
dispālarentur
PERFECT
I sing.
dispalatus, a, um sim
II sing.
dispalatus, a, um sis
III sing.
dispalatus, a, um sit
I plur.
dispalati, ae, a simus
II plur.
dispalati, ae, a sitis
III plur.
dispalati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
dispalatus, a, um essem
II sing.
dispalatus, a, um esses
III sing.
dispalatus, a, um esset
I plur.
dispalati, ae, a essemus
II plur.
dispalati, ae, a essetis
III plur.
dispalati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
dispālāre
II plur.
dispālamĭni
FUTURO
II sing.
dispālātor
III sing.
dispālātor
II plur.
III plur.
dispālantor
INFINITIVE
PRESENT
dispālāri
PERFECT
Singular:
dispalatus, a, um esse
Plural:
dispalati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
dispalatūrūm, am, ūm esse
Plural:
dispalatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
dispālans, antis
FUTURO
dispalatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
dispalatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
dispālandi
Dativo:
dispālando
Accusativo:
dispālandum
Ablativo:
dispālando
GERUND
dispālor dep. intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis