ructuor - Passive diathesis
transitive and intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
ructuor
II sing.
ructuāris, ructuāre
III sing.
ructuātur
I plur.
ructuāmur
II plur.
ructuamĭni
III plur.
ructuantur
IMPERFECT
I sing.
ructuābar
II sing.
ructuabāris, ructuabāre
III sing.
ructuabātur
I plur.
ructuabāmur
II plur.
ructuabamĭni
III plur.
ructuabantur
FUTURE
I sing.
ructuābor
II sing.
ructuabĕris, ructuabĕre
III sing.
ructuabĭtur
I plur.
ructuabĭmur
II plur.
ructuabimĭni
III plur.
ructuabuntur
PERFECT
I sing.
ructuatus, a, um sum
II sing.
ructuatus, a, um es
III sing.
ructuatus, a, um est
I plur.
ructuati, ae, a sumus
II plur.
ructuati, ae, a estis
III plur.
ructuati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
ructuatus, a, um eram
II sing.
ructuatus, a, um eras
III sing.
ructuatus, a, um erat
I plur.
ructuati, ae, a eramus
II plur.
ructuati, ae, a eratis
III plur.
ructuati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
ructuatus, a, um ero
II sing.
ructuatus, a, um eris
III sing.
ructuatus, a, um erit
I plur.
ructuati, ae, a erimus
II plur.
ructuati, ae, a eritis
III plur.
ructuati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
ructuer
II sing.
ructuēris, ructuēre
III sing.
ructuētur
I plur.
ructuēmur
II plur.
ructuemĭni
III plur.
ructuentur
IMPERFECT
I sing.
ructuārer
II sing.
ructuarēris, ructuarēre
III sing.
ructuarētur
I plur.
ructuarēmur
II plur.
ructuaremĭni
III plur.
ructuarentur
PERFECT
I sing.
ructuatus, a, um sim
II sing.
ructuatus, a, um sis
III sing.
ructuatus, a, um sit
I plur.
ructuati, ae, a simus
II plur.
ructuati, ae, a sitis
III plur.
ructuati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
ructuatus, a, um essem
II sing.
ructuatus, a, um esses
III sing.
ructuatus, a, um esset
I plur.
ructuati, ae, a essemus
II plur.
ructuati, ae, a essetis
III plur.
ructuati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
ructuāre
II plur.
ructuamĭni
FUTURO
II sing.
ructuātor
III sing.
ructuātor
II plur.
III plur.
ructuantor
PARTICIPIO
PERFECT
ructuatus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
ructuāri
PERFECT
Singular:
ructuatus, a, um esse
Plural:
ructuati, ae, a esse
FUTURO
ructuatum esse
GERUND
ructuandus, a, um
SUPIN
ructuatu
View the active form of this verb
ructuor tr. and intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis