praegradior - Active diathesis
deponent transitive and intransitive verb III conjugation ending -io
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
praegradĭor
II sing.
praegradĕris, praegradĕre
III sing.
praegradītur
I plur.
praegradīmur
II plur.
praegradimĭni
III plur.
praegradiuntur
IMPERFECT
I sing.
praegradiēbar
II sing.
praegradiebāris, praegradiebāre
III sing.
praegradiebātur
I plur.
praegradiebāmur
II plur.
praegradiebamĭni
III plur.
praegradiebantur
FUTURE
I sing.
praegradĭar
II sing.
praegradiēris, praegradiēre
III sing.
praegradiētur
I plur.
praegradiēmur
II plur.
praegradiemĭni
III plur.
praegradientur
PERFECT
I sing.
praegrassus, a, um sum
II sing.
praegrassus, a, um es
III sing.
praegrassus, a, um est
I plur.
praegrassi, ae, a sumus
II plur.
praegrassi, ae, a estis
III plur.
praegrassi, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
praegrassus, a, um eram
II sing.
praegrassus, a, um eras
III sing.
praegrassus, a, um erat
I plur.
praegrassi, ae, a eramus
II plur.
praegrassi, ae, a eratis
III plur.
praegrassi, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
praegrassus, a, um ero
II sing.
praegrassus, a, um eris
III sing.
praegrassus, a, um erit
I plur.
praegrassi, ae, a erimus
II plur.
praegrassi, ae, a eritis
III plur.
praegrassi, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
praegradĭar
II sing.
praegradiāris, praegradiāre
III sing.
praegradiātur
I plur.
praegradiāmur
II plur.
praegradiamĭni
III plur.
praegradiantur
IMPERFECT
I sing.
praegradĕrer
II sing.
praegraderēris, praegraderēre
III sing.
praegraderētur
I plur.
praegraderēmur
II plur.
praegraderēmini
III plur.
praegraderentur
PERFECT
I sing.
praegrassus, a, um sim
II sing.
praegrassus, a, um sis
III sing.
praegrassus, a, um sit
I plur.
praegrassi, ae, a simus
II plur.
praegrassi, ae, a sitis
III plur.
praegrassi, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
praegrassus, a, um essem
II sing.
praegrassus, a, um esses
III sing.
praegrassus, a, um esset
I plur.
praegrassi, ae, a essemus
II plur.
praegrassi, ae, a essetis
III plur.
praegrassi, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
praegradĕre
II plur.
praegradimĭni
FUTURO
II sing.
praegradītor
III sing.
praegradītor
II plur.
III plur.
praegradiuntor
INFINITIVE
PRESENT
praegradi
PERFECT
Singular:
praegrassus, a, um esse
Plural:
praegrassi, ae, a esse
FUTURO
Singular:
praegrassūrūm, am, ūm esse
Plural:
praegrassūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
praegradiens, ientis
FUTURO
praegrassūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
praegrassum
Passivo:
praegrassu
GERUNDIO
Genitivo:
praegradiendi
Dativo:
praegradiendo
Accusativo:
praegradiendum
Ablativo:
praegradiendo
GERUND
praegradiendus, a, um
praegradior dep. tr. and intr. v. III conjug. end. -io
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis