exoscŭlor - Active diathesis
deponent transitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
exoscŭlor
II sing.
exoscŭlāris, exoscŭlāre
III sing.
exoscŭlātur
I plur.
exoscŭlāmur
II plur.
exoscŭlamĭni
III plur.
exoscŭlantur
IMPERFECT
I sing.
exoscŭlābar
II sing.
exoscŭlabāris, exoscŭlabāre
III sing.
exoscŭlabātur
I plur.
exoscŭlabāmur
II plur.
exoscŭlabamĭni
III plur.
exoscŭlabantur
FUTURE
I sing.
exoscŭlābor
II sing.
exoscŭlabĕris, exoscŭlabĕre
III sing.
exoscŭlabĭtur
I plur.
exoscŭlabĭmur
II plur.
exoscŭlabimĭni
III plur.
exoscŭlabuntur
PERFECT
I sing.
exosculatus, a, um sum
II sing.
exosculatus, a, um es
III sing.
exosculatus, a, um est
I plur.
exosculati, ae, a sumus
II plur.
exosculati, ae, a estis
III plur.
exosculati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
exosculatus, a, um eram
II sing.
exosculatus, a, um eras
III sing.
exosculatus, a, um erat
I plur.
exosculati, ae, a eramus
II plur.
exosculati, ae, a eratis
III plur.
exosculati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
exosculatus, a, um ero
II sing.
exosculatus, a, um eris
III sing.
exosculatus, a, um erit
I plur.
exosculati, ae, a erimus
II plur.
exosculati, ae, a eritis
III plur.
exosculati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
exoscŭler
II sing.
exoscŭlēris, exoscŭlēre
III sing.
exoscŭlētur
I plur.
exoscŭlēmur
II plur.
exoscŭlemĭni
III plur.
exoscŭlentur
IMPERFECT
I sing.
exoscŭlārer
II sing.
exoscŭlarēris, exoscŭlarēre
III sing.
exoscŭlarētur
I plur.
exoscŭlarēmur
II plur.
exoscŭlaremĭni
III plur.
exoscŭlarentur
PERFECT
I sing.
exosculatus, a, um sim
II sing.
exosculatus, a, um sis
III sing.
exosculatus, a, um sit
I plur.
exosculati, ae, a simus
II plur.
exosculati, ae, a sitis
III plur.
exosculati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
exosculatus, a, um essem
II sing.
exosculatus, a, um esses
III sing.
exosculatus, a, um esset
I plur.
exosculati, ae, a essemus
II plur.
exosculati, ae, a essetis
III plur.
exosculati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
exoscŭlāre
II plur.
exoscŭlamĭni
FUTURO
II sing.
exoscŭlātor
III sing.
exoscŭlātor
II plur.
III plur.
exoscŭlantor
INFINITIVE
PRESENT
exoscŭlāri
PERFECT
Singular:
exosculatus, a, um esse
Plural:
exosculati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
exosculatūrūm, am, ūm esse
Plural:
exosculatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
exoscŭlans, antis
FUTURO
exosculatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
exosculatum
Passivo:
exosculatu
GERUNDIO
Genitivo:
exoscŭlandi
Dativo:
exoscŭlando
Accusativo:
exoscŭlandum
Ablativo:
exoscŭlando
GERUND
exoscŭlandus, a, um
exoscŭlor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis