Donazione

praegestĭo - Active diathesis


transitive verb IV conjugation

See the translation of this word



ACTIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
praegestĭo
II sing.
praegestis
III sing.
praegestit
I plur.
praegestīmus
II plur.
praegestītis
III plur.
praegestĭunt
IMPERFECT
I sing.
praegestiēbam
II sing.
praegestiēbas
III sing.
praegestiēbat
I plur.
praegestiebāmus
II plur.
praegestiebātis
III plur.
praegestiēbant
FUTURE
I sing.
praegestĭam
II sing.
praegestĭes
III sing.
praegestĭet
I plur.
praegestiēmus
II plur.
praegestiētis
III plur.
praegestĭent
PERFECT
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PLUPERFECT
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
FUTURE PERFECT
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
praegestĭam
II sing.
praegestĭas
III sing.
praegestĭat
I plur.
praegestiāmus
II plur.
praegestiātis
III plur.
praegestĭant
IMPERFECT
I sing.
praegestīrem
II sing.
praegestīres
III sing.
praegestīret
I plur.
praegestirēmus
II plur.
praegestirētis
III plur.
praegestīrent
PERFECT
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PLUPERFECT
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
praegesti
II plur.
praegestīte
FUTURO
II sing.
praegestīto
III sing.
praegestīto
II plur.
praegestitōte
III plur.
praegestiunto
PARTICIPIO
PRESENT
praegestiens, –ientis
FUTURO
–
INFINITIVE
PRESENT
praegestīre
PERFECT
–
FUTURO
Singular:
–
Plural:
–
GERUNDIO
Genitivo:
praegestiendi
Dativo:
praegestiendo
Accusativo:
ad praegestiendum
Ablativo:
praegestiendo
SUPIN
–

View the passive form of this verb

‹ praegestiens
praegestĭor ›

Browse the dictionary

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praegĕlo tr. v. I conjug.
praegĕlor tr. v. I conjug.
praegermĭnans adj. pres. part. II cl.
praegermĭno intr. v. I conjug.
praegestiens adj. pres. part. II cl.
praegestĭo tr. v. IV conjug.
praegestĭor tr. v. IV conjug.
praegnans adj. pres. part. II cl.
praegnas adj. II cl.
praegnātĭo fem. noun III decl.
praegnatūrūs adj. fut. part.
praegnātŭs masc. noun IV decl.
praegnatus adj. perf. part. I cl.
praegnatus adj. perf. inf.
praegno tr. v. I conjug.
praegnor tr. v. I conjug.
praegrăcĭlis adj. II cl.
praegrădans adj. pres. part. II cl.
praegradiens adj. pres. part. II cl.
praegradior dep. tr. and intr. v. III conjug. end. -io
{{ID:PRAEGESTIO100}}
---CACHE---
Our sites
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis