Donazione

praecōgĭtor - Passive diathesis


transitive verb I conjugation

See the translation of this word



PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
praecōgĭtor
II sing.
praecōgĭtāris, praecōgĭtāre
III sing.
praecōgĭtātur
I plur.
praecōgĭtāmur
II plur.
praecōgĭtamĭni
III plur.
praecōgĭtantur
IMPERFECT
I sing.
praecōgĭtābar
II sing.
praecōgĭtabāris, praecōgĭtabāre
III sing.
praecōgĭtabātur
I plur.
praecōgĭtabāmur
II plur.
praecōgĭtabamĭni
III plur.
praecōgĭtabantur
FUTURE
I sing.
praecōgĭtābor
II sing.
praecōgĭtabĕris, praecōgĭtabĕre
III sing.
praecōgĭtabĭtur
I plur.
praecōgĭtabĭmur
II plur.
praecōgĭtabimĭni
III plur.
praecōgĭtabuntur
PERFECT
I sing.
praecogitatus, –a, –um sum
II sing.
praecogitatus, –a, –um es
III sing.
praecogitatus, –a, –um est
I plur.
praecogitati, –ae, –a sumus
II plur.
praecogitati, –ae, –a estis
III plur.
praecogitati, –ae, –a sunt
PLUPERFECT
I sing.
praecogitatus, –a, –um eram
II sing.
praecogitatus, –a, –um eras
III sing.
praecogitatus, –a, –um erat
I plur.
praecogitati, –ae, –a eramus
II plur.
praecogitati, –ae, –a eratis
III plur.
praecogitati, –ae, –a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
praecogitatus, –a, –um ero
II sing.
praecogitatus, –a, –um eris
III sing.
praecogitatus, –a, –um erit
I plur.
praecogitati, –ae, –a erimus
II plur.
praecogitati, –ae, –a eritis
III plur.
praecogitati, –ae, –a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
praecōgĭter
II sing.
praecōgĭtēris, praecōgĭtēre
III sing.
praecōgĭtētur
I plur.
praecōgĭtēmur
II plur.
praecōgĭtemĭni
III plur.
praecōgĭtentur
IMPERFECT
I sing.
praecōgĭtārer
II sing.
praecōgĭtarēris, praecōgĭtarēre
III sing.
praecōgĭtarētur
I plur.
praecōgĭtarēmur
II plur.
praecōgĭtaremĭni
III plur.
praecōgĭtarentur
PERFECT
I sing.
praecogitatus, –a, –um sim
II sing.
praecogitatus, –a, –um sis
III sing.
praecogitatus, –a, –um sit
I plur.
praecogitati, –ae, –a simus
II plur.
praecogitati, –ae, –a sitis
III plur.
praecogitati, –ae, –a sint
PLUPERFECT
I sing.
praecogitatus, –a, –um essem
II sing.
praecogitatus, –a, –um esses
III sing.
praecogitatus, –a, –um esset
I plur.
praecogitati, –ae, –a essemus
II plur.
praecogitati, –ae, –a essetis
III plur.
praecogitati, –ae, –a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
praecōgĭtāre
II plur.
praecōgĭtamĭni
FUTURO
II sing.
praecōgĭtātor
III sing.
praecōgĭtātor
II plur.
–
III plur.
praecōgĭtantor
PARTICIPIO
PERFECT
praecogitatus, –a, –um
INFINITIVE
PRESENT
praecōgĭtāri
PERFECT
Singular:
praecogitatus, –a, –um esse
Plural:
praecogitati, –ae, –a esse
FUTURO
praecogitatum esse
GERUND
praecōgĭtandus, –a, –um
SUPIN
praecogitatu

View the active form of this verb

‹ praecōgĭto
praecognĭtĭo ›

Browse the dictionary

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praecōgĭtātĭo fem. noun III decl.
praecogitatūrūs adj. fut. part.
praecogitatus adj. perf. part. I cl.
praecogitatus adj. perf. inf.
praecōgĭto tr. v. I conjug.
praecōgĭtor tr. v. I conjug.
praecognĭtĭo fem. noun III decl.
praecognĭtŏr masc. noun III decl.
praecognitūrūs adj. fut. part.
praecognitus adj. perf. part. I cl.
praecognitus adj. perf. inf.
praecognoscens adj. pres. part. II cl.
praecognosco tr. v. III conjug.
praecognoscor tr. v. III conjug.
praecŏlens adj. pres. part. II cl.
praecŏlo tr. v. III conjug.
praecŏlor tr. v. III conjug.
praecommŏdans adj. pres. part. II cl.
praecommŏdo tr. v. I conjug.
praecommŏdor tr. v. I conjug.
{{ID:PRAECOGITOR100}}
---CACHE---
Our sites
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis