lŏquĭtor - Active diathesis
deponent intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
lŏquĭtor
II sing.
lŏquĭtāris, lŏquĭtāre
III sing.
lŏquĭtātur
I plur.
lŏquĭtāmur
II plur.
lŏquĭtamĭni
III plur.
lŏquĭtantur
IMPERFECT
I sing.
lŏquĭtābar
II sing.
lŏquĭtabāris, lŏquĭtabāre
III sing.
lŏquĭtabātur
I plur.
lŏquĭtabāmus
II plur.
lŏquĭtabamĭni
III plur.
lŏquĭtantur
FUTURE
I sing.
lŏquĭtābor
II sing.
lŏquĭtabĕris, lŏquĭtabĕre
III sing.
lŏquĭtabĭtur
I plur.
lŏquĭtabĭmur
II plur.
lŏquĭtabimĭni
III plur.
lŏquĭtabuntur
PERFECT
I sing.
loquitatus, a, um sum
II sing.
loquitatus, a, um es
III sing.
loquitatus, a, um est
I plur.
loquitati, ae, a sumus
II plur.
loquitati, ae, a estis
III plur.
loquitati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
loquitatus, a, um eram
II sing.
loquitatus, a, um eras
III sing.
loquitatus, a, um erat
I plur.
loquitati, ae, a eramus
II plur.
loquitati, ae, a eratis
III plur.
loquitati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
loquitatus, a, um ero
II sing.
loquitatus, a, um eris
III sing.
loquitatus, a, um erit
I plur.
loquitati, ae, a erimus
II plur.
loquitati, ae, a eritis
III plur.
loquitati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
lŏquĭter
II sing.
lŏquĭtēris, lŏquĭtēre
III sing.
lŏquĭtētur
I plur.
lŏquĭtēmur
II plur.
lŏquĭtemĭni
III plur.
lŏquĭtentur
IMPERFECT
I sing.
lŏquĭtārer
II sing.
lŏquĭtarēris, lŏquĭtarēre
III sing.
lŏquĭtarētur
I plur.
lŏquĭtāremur
II plur.
lŏquĭtaremĭni
III plur.
lŏquĭtarentur
PERFECT
I sing.
loquitatus, a, um sim
II sing.
loquitatus, a, um sis
III sing.
loquitatus, a, um sit
I plur.
loquitati, ae, a simus
II plur.
loquitati, ae, a sitis
III plur.
loquitati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
loquitatus, a, um essem
II sing.
loquitatus, a, um esses
III sing.
loquitatus, a, um esset
I plur.
loquitati, ae, a essemus
II plur.
loquitati, ae, a essetis
III plur.
loquitati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
lŏquĭtāre
II plur.
lŏquĭtamĭni
FUTURO
II sing.
lŏquĭtātor
III sing.
lŏquĭtātor
II plur.
III plur.
lŏquĭtantor
INFINITIVE
PRESENT
lŏquĭtāri
PERFECT
Singular:
loquitatus, a, um esse
Plural:
loquitati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
loquitatūrūm, am, ūm esse
Plural:
loquitatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
lŏquĭtans, antis
FUTURO
loquitatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
loquitatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
lŏquĭtandi
Dativo:
lŏquĭtando
Accusativo:
lŏquĭtandum
Ablativo:
lŏquĭtando
GERUND
lŏquĭtor dep. intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis