impĕdĭor - Passive diathesis
transitive and intransitive verb IV conjugation
See the translation of this word
PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
impĕdĭor
II sing.
impĕdīris, impĕdīre
III sing.
impĕdītur
I plur.
impĕdīmur
II plur.
impĕdimĭni
III plur.
impĕdiuntur
IMPERFECT
I sing.
impĕdiēbar
II sing.
impĕdiebāris, impĕdiebāre
III sing.
impĕdiebātur
I plur.
impĕdiebāmur
II plur.
impĕdiebamĭni
III plur.
impĕdiebantur
FUTURE
I sing.
impĕdĭar
II sing.
impĕdiēris, impĕdiēre
III sing.
impĕdiētur
I plur.
impĕdiēmur
II plur.
impĕdiemĭni
III plur.
impĕdientur
PERFECT
I sing.
impeditus, a, um sum
II sing.
impeditus, a, um es
III sing.
impeditus, a, um est
I plur.
impediti, ae, a sumus
II plur.
impediti, ae, a estis
III plur.
impediti, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
impeditus, a, um eram
II sing.
impeditus, a, um eras
III sing.
impeditus, a, um erat
I plur.
impediti, ae, a eramus
II plur.
impediti, ae, a eratis
III plur.
impediti, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
impeditus, a, um ero
II sing.
impeditus, a, um eris
III sing.
impeditus, a, um erit
I plur.
impediti, ae, a erimus
II plur.
impediti, ae, a eritis
III plur.
impediti, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
impĕdĭar
II sing.
impĕdiāris, impĕdiāre
III sing.
impĕdiātur
I plur.
impĕdiāmur
II plur.
impĕdiamĭni
III plur.
impĕdiantur
IMPERFECT
I sing.
impĕdīrer
II sing.
impĕdirēris, impediirēre
III sing.
impĕdirētur
I plur.
impĕdirēmur
II plur.
impĕdirēmini
III plur.
impĕdirentur
PERFECT
I sing.
impeditus, a, um sim
II sing.
impeditus, a, um sis
III sing.
impeditus, a, um sit
I plur.
impediti, ae, a simus
II plur.
impediti, ae, a sitis
III plur.
impediti, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
impeditus, a, um essem
II sing.
impeditus, a, um esses
III sing.
impeditus, a, um esset
I plur.
impediti, ae, a essemus
II plur.
impediti, ae, a essetis
III plur.
impediti, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
impĕdīre
II plur.
impĕdimĭni
FUTURO
II sing.
impĕdītor
III sing.
impĕdītor
II plur.
III plur.
impĕdiuntor
PARTICIPIO
PERFECT
impeditus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
impĕdīri
PERFECT
Singular:
impeditus, a, um esse
Plural:
impediti, ae, a esse
FUTURO
impeditum esse
GERUND
impĕdiendus, a, um
SUPIN
impeditu
View the active form of this verb
impĕdĭor tr. and intr. v. IV conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis