PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
dīgnoscor
II sing.
dīgnoscĕris, dīgnoscĕre
III sing.
dīgnoscĭtur
I plur.
dīgnoscĭmur
II plur.
dīgnoscimĭni
III plur.
dīgnoscuntur
IMPERFECT
I sing.
dīgnoscēbar
II sing.
dīgnoscebāris, dīgnoscebāre
III sing.
dīgnoscebātur
I plur.
dīgnoscebāmur
II plur.
dīgnoscebamĭni
III plur.
dīgnoscebantur
FUTURE
I sing.
dīgnoscar
II sing.
dīgnoscēris, dīgnoscēre
III sing.
dīgnoscētur
I plur.
dīgnoscēmur
II plur.
dīgnoscemĭni
III plur.
dīgnoscentur
PERFECT
I sing.
dignotus, a, um sum
II sing.
dignotus, a, um es
III sing.
dignotus, a, um est
I plur.
dignoti, ae, a sumus
II plur.
dignoti, ae, a estis
III plur.
dignoti, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
dignotus, a, um eram
II sing.
dignotus, a, um eras
III sing.
dignotus, a, um erat
I plur.
dignoti, ae, a eramus
II plur.
dignoti, ae, a eratis
III plur.
dignoti, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
dignotus, a, um ero
II sing.
dignotus, a, um eris
III sing.
dignotus, a, um erit
I plur.
dignoti, ae, a erimus
II plur.
dignoti, ae, a eritis
III plur.
dignoti, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
dīgnoscar
II sing.
dīgnoscāris, dīgnoscāre
III sing.
dīgnoscātur
I plur.
dīgnoscāmur
II plur.
dīgnoscamĭni
III plur.
dīgnoscantur
IMPERFECT
I sing.
dīgnoscĕrer
II sing.
dīgnoscerēris, dīgnoscerēre
III sing.
dīgnoscerētur
I plur.
dīgnoscerēmur
II plur.
dīgnosceremĭni
III plur.
dīgnoscerentur
PERFECT
I sing.
dignotus, a, um sim
II sing.
dignotus, a, um sis
III sing.
dignotus, a, um sit
I plur.
dignoti, ae, a simus
II plur.
dignoti, ae, a sitis
III plur.
dignoti, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
dignotus, a, um essem
II sing.
dignotus, a, um esses
III sing.
dignotus, a, um esset
I plur.
dignoti, ae, a essemus
II plur.
dignoti, ae, a essetis
III plur.
dignoti, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
dīgnoscĕre
II plur.
dīgnoscimĭni
FUTURO
II sing.
dīgnoscĭtor
III sing.
dīgnoscĭtor
II plur.
III plur.
dīgnoscuntor
PARTICIPIO
PERFECT
dignotus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
dīgnosci
PERFECT
Singular:
dignotus, a, um esse
Plural:
dignoti, ae, a esse
FUTURO
dignotum esse
GERUND
dīgnoscendus, a, um
SUPIN
dignotu
View the active form of this verb
dīgnoscor tr. v. III conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis