DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
dignor
II sing.
dignāris, dignāre
III sing.
dignātur
I plur.
dignāmur
II plur.
dignamĭni
III plur.
dignantur
IMPERFECT
I sing.
dignābar
II sing.
dignabāris, dignabāre
III sing.
dignabātur
I plur.
dignabāmur
II plur.
dignabamĭni
III plur.
dignabantur
FUTURE
I sing.
dignābor
II sing.
dignabĕris, dignabĕre
III sing.
dignabĭtur
I plur.
dignabĭmur
II plur.
dignabimĭni
III plur.
dignabuntur
PERFECT
I sing.
dignatus, a, um sum
II sing.
dignatus, a, um es
III sing.
dignatus, a, um est
I plur.
dignati, ae, a sumus
II plur.
dignati, ae, a estis
III plur.
dignati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
dignatus, a, um eram
II sing.
dignatus, a, um eras
III sing.
dignatus, a, um erat
I plur.
dignati, ae, a eramus
II plur.
dignati, ae, a eratis
III plur.
dignati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
dignatus, a, um ero
II sing.
dignatus, a, um eris
III sing.
dignatus, a, um erit
I plur.
dignati, ae, a erimus
II plur.
dignati, ae, a eritis
III plur.
dignati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
digner
II sing.
dignēris, dignēre
III sing.
dignētur
I plur.
dignēmur
II plur.
dignemĭni
III plur.
dignentur
IMPERFECT
I sing.
dignārer
II sing.
dignarēris, dignarēre
III sing.
dignarētur
I plur.
dignarēmur
II plur.
dignaremĭni
III plur.
dignarentur
PERFECT
I sing.
dignatus, a, um sim
II sing.
dignatus, a, um sis
III sing.
dignatus, a, um sit
I plur.
dignati, ae, a simus
II plur.
dignati, ae, a sitis
III plur.
dignati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
dignatus, a, um essem
II sing.
dignatus, a, um esses
III sing.
dignatus, a, um esset
I plur.
dignati, ae, a essemus
II plur.
dignati, ae, a essetis
III plur.
dignati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
dignāre
II plur.
dignamĭni
FUTURO
II sing.
dignātor
III sing.
dignātor
II plur.
III plur.
dignantor
INFINITIVE
PRESENT
dignāri
PERFECT
Singular:
dignatus, a, um esse
Plural:
dignati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
dignatūrūm, am, ūm esse
Plural:
dignatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
dignans, antis
FUTURO
dignatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
dignatum
Passivo:
dignatu
GERUNDIO
Genitivo:
dignandi
Dativo:
dignando
Accusativo:
dignandum
Ablativo:
dignando
GERUND
dignandus, a, um
dignor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis