dīglădĭor - Active diathesis
deponent intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
dīglădĭor
II sing.
dīglădĭāris, dīglădĭāre
III sing.
dīglădĭātur
I plur.
dīglădĭāmur
II plur.
dīglădĭamĭni
III plur.
dīglădĭantur
IMPERFECT
I sing.
dīglădĭābar
II sing.
dīglădĭabāris, dīglădĭabāre
III sing.
dīglădĭabātur
I plur.
dīglădĭabāmus
II plur.
dīglădĭabamĭni
III plur.
dīglădĭantur
FUTURE
I sing.
dīglădĭābor
II sing.
dīglădĭabĕris, dīglădĭabĕre
III sing.
dīglădĭabĭtur
I plur.
dīglădĭabĭmur
II plur.
dīglădĭabimĭni
III plur.
dīglădĭabuntur
PERFECT
I sing.
digladiatus, a, um sum
II sing.
digladiatus, a, um es
III sing.
digladiatus, a, um est
I plur.
digladiati, ae, a sumus
II plur.
digladiati, ae, a estis
III plur.
digladiati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
digladiatus, a, um eram
II sing.
digladiatus, a, um eras
III sing.
digladiatus, a, um erat
I plur.
digladiati, ae, a eramus
II plur.
digladiati, ae, a eratis
III plur.
digladiati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
digladiatus, a, um ero
II sing.
digladiatus, a, um eris
III sing.
digladiatus, a, um erit
I plur.
digladiati, ae, a erimus
II plur.
digladiati, ae, a eritis
III plur.
digladiati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
dīglădĭer
II sing.
dīglădĭēris, dīglădĭēre
III sing.
dīglădĭētur
I plur.
dīglădĭēmur
II plur.
dīglădĭemĭni
III plur.
dīglădĭentur
IMPERFECT
I sing.
dīglădĭārer
II sing.
dīglădĭarēris, dīglădĭarēre
III sing.
dīglădĭarētur
I plur.
dīglădĭāremur
II plur.
dīglădĭaremĭni
III plur.
dīglădĭarentur
PERFECT
I sing.
digladiatus, a, um sim
II sing.
digladiatus, a, um sis
III sing.
digladiatus, a, um sit
I plur.
digladiati, ae, a simus
II plur.
digladiati, ae, a sitis
III plur.
digladiati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
digladiatus, a, um essem
II sing.
digladiatus, a, um esses
III sing.
digladiatus, a, um esset
I plur.
digladiati, ae, a essemus
II plur.
digladiati, ae, a essetis
III plur.
digladiati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
dīglădĭāre
II plur.
dīglădĭamĭni
FUTURO
II sing.
dīglădĭātor
III sing.
dīglădĭātor
II plur.
III plur.
dīglădĭantor
INFINITIVE
PRESENT
dīglădĭāri
PERFECT
Singular:
digladiatus, a, um esse
Plural:
digladiati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
digladiatūrūm, am, ūm esse
Plural:
digladiatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
dīglădĭans, antis
FUTURO
digladiatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
digladiatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
dīglădĭandi
Dativo:
dīglădĭando
Accusativo:
dīglădĭandum
Ablativo:
dīglădĭando
GERUND
dīglădĭor dep. intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis