vōcĭfĕror - Active diathesis
deponent transitive and intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
vōcĭfĕror
II sing.
vōcĭfĕrāris, vōcĭfĕrāre
III sing.
vōcĭfĕrātur
I plur.
vōcĭfĕrāmur
II plur.
vōcĭfĕramĭni
III plur.
vōcĭfĕrantur
IMPERFECT
I sing.
vōcĭfĕrābar
II sing.
vōcĭfĕrabāris, vōcĭfĕrabāre
III sing.
vōcĭfĕrabātur
I plur.
vōcĭfĕrabāmur
II plur.
vōcĭfĕrabamĭni
III plur.
vōcĭfĕrabantur
FUTURE
I sing.
vōcĭfĕrābor
II sing.
vōcĭfĕrabĕris, vōcĭfĕrabĕre
III sing.
vōcĭfĕrabĭtur
I plur.
vōcĭfĕrabĭmur
II plur.
vōcĭfĕrabimĭni
III plur.
vōcĭfĕrabuntur
PERFECT
I sing.
vociferatus, a, um sum
II sing.
vociferatus, a, um es
III sing.
vociferatus, a, um est
I plur.
vociferati, ae, a sumus
II plur.
vociferati, ae, a estis
III plur.
vociferati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
vociferatus, a, um eram
II sing.
vociferatus, a, um eras
III sing.
vociferatus, a, um erat
I plur.
vociferati, ae, a eramus
II plur.
vociferati, ae, a eratis
III plur.
vociferati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
vociferatus, a, um ero
II sing.
vociferatus, a, um eris
III sing.
vociferatus, a, um erit
I plur.
vociferati, ae, a erimus
II plur.
vociferati, ae, a eritis
III plur.
vociferati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
vōcĭfĕrer
II sing.
vōcĭfĕrēris, vōcĭfĕrēre
III sing.
vōcĭfĕrētur
I plur.
vōcĭfĕrēmur
II plur.
vōcĭfĕremĭni
III plur.
vōcĭfĕrentur
IMPERFECT
I sing.
vōcĭfĕrārer
II sing.
vōcĭfĕrarēris, vōcĭfĕrarēre
III sing.
vōcĭfĕrarētur
I plur.
vōcĭfĕrarēmur
II plur.
vōcĭfĕraremĭni
III plur.
vōcĭfĕrarentur
PERFECT
I sing.
vociferatus, a, um sim
II sing.
vociferatus, a, um sis
III sing.
vociferatus, a, um sit
I plur.
vociferati, ae, a simus
II plur.
vociferati, ae, a sitis
III plur.
vociferati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
vociferatus, a, um essem
II sing.
vociferatus, a, um esses
III sing.
vociferatus, a, um esset
I plur.
vociferati, ae, a essemus
II plur.
vociferati, ae, a essetis
III plur.
vociferati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
vōcĭfĕrāre
II plur.
vōcĭfĕramĭni
FUTURO
II sing.
vōcĭfĕrātor
III sing.
vōcĭfĕrātor
II plur.
III plur.
vōcĭfĕrantor
INFINITIVE
PRESENT
vōcĭfĕrāri
PERFECT
Singular:
vociferatus, a, um esse
Plural:
vociferati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
vociferatūrūm, am, ūm esse
Plural:
vociferatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
vōcĭfĕrans, antis
FUTURO
vociferatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
vociferatum
Passivo:
vociferatu
GERUNDIO
Genitivo:
vōcĭfĕrandi
Dativo:
vōcĭfĕrando
Accusativo:
vōcĭfĕrandum
Ablativo:
vōcĭfĕrando
GERUND
vōcĭfĕrandus, a, um
vōcĭfĕror dep. tr. and intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis