supplĭcor - Passive diathesis
transitive and intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
supplĭcor
II sing.
supplĭcāris, supplĭcāre
III sing.
supplĭcātur
I plur.
supplĭcāmur
II plur.
supplĭcamĭni
III plur.
supplĭcantur
IMPERFECT
I sing.
supplĭcābar
II sing.
supplĭcabāris, supplĭcabāre
III sing.
supplĭcabātur
I plur.
supplĭcabāmur
II plur.
supplĭcabamĭni
III plur.
supplĭcabantur
FUTURE
I sing.
supplĭcābor
II sing.
supplĭcabĕris, supplĭcabĕre
III sing.
supplĭcabĭtur
I plur.
supplĭcabĭmur
II plur.
supplĭcabimĭni
III plur.
supplĭcabuntur
PERFECT
I sing.
supplicatus, a, um sum
II sing.
supplicatus, a, um es
III sing.
supplicatus, a, um est
I plur.
supplicati, ae, a sumus
II plur.
supplicati, ae, a estis
III plur.
supplicati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
supplicatus, a, um eram
II sing.
supplicatus, a, um eras
III sing.
supplicatus, a, um erat
I plur.
supplicati, ae, a eramus
II plur.
supplicati, ae, a eratis
III plur.
supplicati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
supplicatus, a, um ero
II sing.
supplicatus, a, um eris
III sing.
supplicatus, a, um erit
I plur.
supplicati, ae, a erimus
II plur.
supplicati, ae, a eritis
III plur.
supplicati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
supplĭcer
II sing.
supplĭcēris, supplĭcēre
III sing.
supplĭcētur
I plur.
supplĭcēmur
II plur.
supplĭcemĭni
III plur.
supplĭcentur
IMPERFECT
I sing.
supplĭcārer
II sing.
supplĭcarēris, supplĭcarēre
III sing.
supplĭcarētur
I plur.
supplĭcarēmur
II plur.
supplĭcaremĭni
III plur.
supplĭcarentur
PERFECT
I sing.
supplicatus, a, um sim
II sing.
supplicatus, a, um sis
III sing.
supplicatus, a, um sit
I plur.
supplicati, ae, a simus
II plur.
supplicati, ae, a sitis
III plur.
supplicati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
supplicatus, a, um essem
II sing.
supplicatus, a, um esses
III sing.
supplicatus, a, um esset
I plur.
supplicati, ae, a essemus
II plur.
supplicati, ae, a essetis
III plur.
supplicati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
supplĭcāre
II plur.
supplĭcamĭni
FUTURO
II sing.
supplĭcātor
III sing.
supplĭcātor
II plur.
III plur.
supplĭcantor
PARTICIPIO
PERFECT
supplicatus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
supplĭcāri
PERFECT
Singular:
supplicatus, a, um esse
Plural:
supplicati, ae, a esse
FUTURO
supplicatum esse
GERUND
supplĭcandus, a, um
SUPIN
supplicatu
View the active form of this verb
supplĭcor tr. and intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis