suffĭcĭor - Passive diathesis
transitive and intransitive verb III conjugation ending -io
See the translation of this word
PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
suffĭcĭor
II sing.
suffĭcĕris, suffĭcĕre
III sing.
suffĭcītur
I plur.
suffĭcīmur
II plur.
suffĭcimĭni
III plur.
suffĭciuntur
IMPERFECT
I sing.
suffĭciēbar
II sing.
suffĭciebāris, suffĭciebāre
III sing.
suffĭciebātur
I plur.
suffĭciebāmur
II plur.
suffĭciebamĭni
III plur.
suffĭciebantur
FUTURE
I sing.
suffĭcĭar
II sing.
suffĭciēris, suffĭciēre
III sing.
suffĭciētur
I plur.
suffĭciēmur
II plur.
suffĭciemĭni
III plur.
suffĭcientur
PERFECT
I sing.
suffectus, a, um sum
II sing.
suffectus, a, um es
III sing.
suffectus, a, um est
I plur.
suffecti, ae, a sumus
II plur.
suffecti, ae, a estis
III plur.
suffecti, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
suffectus, a, um eram
II sing.
suffectus, a, um eras
III sing.
suffectus, a, um erat
I plur.
suffecti, ae, a eramus
II plur.
suffecti, ae, a eratis
III plur.
suffecti, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
suffectus, a, um ero
II sing.
suffectus, a, um eris
III sing.
suffectus, a, um erit
I plur.
suffecti, ae, a erimus
II plur.
suffecti, ae, a eritis
III plur.
suffecti, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
suffĭcĭar
II sing.
suffĭciāris, suffĭciāre
III sing.
suffĭciātur
I plur.
suffĭciāmur
II plur.
suffĭciamĭni
III plur.
suffĭciantur
IMPERFECT
I sing.
suffĭcĕrer
II sing.
suffĭcerēris, suffĭcerēre
III sing.
suffĭcerētur
I plur.
suffĭcerēmur
II plur.
suffĭcerēmini
III plur.
suffĭcerentur
PERFECT
I sing.
suffectus, a, um sim
II sing.
suffectus, a, um sis
III sing.
suffectus, a, um sit
I plur.
suffecti, ae, a simus
II plur.
suffecti, ae, a sitis
III plur.
suffecti, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
suffectus, a, um essem
II sing.
suffectus, a, um esses
III sing.
suffectus, a, um esset
I plur.
suffecti, ae, a essemus
II plur.
suffecti, ae, a essetis
III plur.
suffecti, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFECT
suffectus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
suffĭci
PERFECT
Singular:
suffectus, a, um esse
Plural:
suffecti, ae, a esse
FUTURO
suffectum esse
GERUND
suffĭciendus, a, um
SUPIN
suffectu
View the active form of this verb
suffĭcĭor tr. and intr. v. III conjug. end. -io
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis