PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
succenturior
II sing.
succenturiāris, succenturiāre
III sing.
succenturiātur
I plur.
succenturiāmur
II plur.
succenturiamĭni
III plur.
succenturiantur
IMPERFECT
I sing.
succenturiābar
II sing.
succenturiabāris, succenturiabāre
III sing.
succenturiabātur
I plur.
succenturiabāmur
II plur.
succenturiabamĭni
III plur.
succenturiabantur
FUTURE
I sing.
succenturiābor
II sing.
succenturiabĕris, succenturiabĕre
III sing.
succenturiabĭtur
I plur.
succenturiabĭmur
II plur.
succenturiabimĭni
III plur.
succenturiabuntur
PERFECT
I sing.
succenturiatus, a, um sum
II sing.
succenturiatus, a, um es
III sing.
succenturiatus, a, um est
I plur.
succenturiati, ae, a sumus
II plur.
succenturiati, ae, a estis
III plur.
succenturiati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
succenturiatus, a, um eram
II sing.
succenturiatus, a, um eras
III sing.
succenturiatus, a, um erat
I plur.
succenturiati, ae, a eramus
II plur.
succenturiati, ae, a eratis
III plur.
succenturiati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
succenturiatus, a, um ero
II sing.
succenturiatus, a, um eris
III sing.
succenturiatus, a, um erit
I plur.
succenturiati, ae, a erimus
II plur.
succenturiati, ae, a eritis
III plur.
succenturiati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
succenturier
II sing.
succenturiēris, succenturiēre
III sing.
succenturiētur
I plur.
succenturiēmur
II plur.
succenturiemĭni
III plur.
succenturientur
IMPERFECT
I sing.
succenturiārer
II sing.
succenturiarēris, succenturiarēre
III sing.
succenturiarētur
I plur.
succenturiarēmur
II plur.
succenturiaremĭni
III plur.
succenturiarentur
PERFECT
I sing.
succenturiatus, a, um sim
II sing.
succenturiatus, a, um sis
III sing.
succenturiatus, a, um sit
I plur.
succenturiati, ae, a simus
II plur.
succenturiati, ae, a sitis
III plur.
succenturiati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
succenturiatus, a, um essem
II sing.
succenturiatus, a, um esses
III sing.
succenturiatus, a, um esset
I plur.
succenturiati, ae, a essemus
II plur.
succenturiati, ae, a essetis
III plur.
succenturiati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
succenturiāre
II plur.
succenturiamĭni
FUTURO
II sing.
succenturiātor
III sing.
succenturiātor
II plur.
III plur.
succenturiantor
PARTICIPIO
PERFECT
succenturiatus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
succenturiāri
PERFECT
Singular:
succenturiatus, a, um esse
Plural:
succenturiati, ae, a esse
FUTURO
succenturiatum esse
GERUND
succenturiandus, a, um
SUPIN
succenturiatu
View the active form of this verb
succenturior tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis