sciscĭtor - Active diathesis
deponent transitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
sciscĭtor
II sing.
sciscĭtāris, sciscĭtāre
III sing.
sciscĭtātur
I plur.
sciscĭtāmur
II plur.
sciscĭtamĭni
III plur.
sciscĭtantur
IMPERFECT
I sing.
sciscĭtābar
II sing.
sciscĭtabāris, sciscĭtabāre
III sing.
sciscĭtabātur
I plur.
sciscĭtabāmur
II plur.
sciscĭtabamĭni
III plur.
sciscĭtabantur
FUTURE
I sing.
sciscĭtābor
II sing.
sciscĭtabĕris, sciscĭtabĕre
III sing.
sciscĭtabĭtur
I plur.
sciscĭtabĭmur
II plur.
sciscĭtabimĭni
III plur.
sciscĭtabuntur
PERFECT
I sing.
sciscitatus, a, um sum
II sing.
sciscitatus, a, um es
III sing.
sciscitatus, a, um est
I plur.
sciscitati, ae, a sumus
II plur.
sciscitati, ae, a estis
III plur.
sciscitati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
sciscitatus, a, um eram
II sing.
sciscitatus, a, um eras
III sing.
sciscitatus, a, um erat
I plur.
sciscitati, ae, a eramus
II plur.
sciscitati, ae, a eratis
III plur.
sciscitati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
sciscitatus, a, um ero
II sing.
sciscitatus, a, um eris
III sing.
sciscitatus, a, um erit
I plur.
sciscitati, ae, a erimus
II plur.
sciscitati, ae, a eritis
III plur.
sciscitati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
sciscĭter
II sing.
sciscĭtēris, sciscĭtēre
III sing.
sciscĭtētur
I plur.
sciscĭtēmur
II plur.
sciscĭtemĭni
III plur.
sciscĭtentur
IMPERFECT
I sing.
sciscĭtārer
II sing.
sciscĭtarēris, sciscĭtarēre
III sing.
sciscĭtarētur
I plur.
sciscĭtarēmur
II plur.
sciscĭtaremĭni
III plur.
sciscĭtarentur
PERFECT
I sing.
sciscitatus, a, um sim
II sing.
sciscitatus, a, um sis
III sing.
sciscitatus, a, um sit
I plur.
sciscitati, ae, a simus
II plur.
sciscitati, ae, a sitis
III plur.
sciscitati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
sciscitatus, a, um essem
II sing.
sciscitatus, a, um esses
III sing.
sciscitatus, a, um esset
I plur.
sciscitati, ae, a essemus
II plur.
sciscitati, ae, a essetis
III plur.
sciscitati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
sciscĭtāre
II plur.
sciscĭtamĭni
FUTURO
II sing.
sciscĭtātor
III sing.
sciscĭtātor
II plur.
III plur.
sciscĭtantor
INFINITIVE
PRESENT
sciscĭtāri
PERFECT
Singular:
sciscitatus, a, um esse
Plural:
sciscitati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
sciscitatūrūm, am, ūm esse
Plural:
sciscitatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
sciscĭtans, antis
FUTURO
sciscitatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
sciscitatum
Passivo:
sciscitatu
GERUNDIO
Genitivo:
sciscĭtandi
Dativo:
sciscĭtando
Accusativo:
sciscĭtandum
Ablativo:
sciscĭtando
GERUND
sciscĭtandus, a, um
sciscĭtor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis