prōtestor - Active diathesis
deponent transitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
prōtestor
II sing.
prōtestāris, prōtestāre
III sing.
prōtestātur
I plur.
prōtestāmur
II plur.
prōtestamĭni
III plur.
prōtestantur
IMPERFECT
I sing.
prōtestābar
II sing.
prōtestabāris, prōtestabāre
III sing.
prōtestabātur
I plur.
prōtestabāmur
II plur.
prōtestabamĭni
III plur.
prōtestabantur
FUTURE
I sing.
prōtestābor
II sing.
prōtestabĕris, prōtestabĕre
III sing.
prōtestabĭtur
I plur.
prōtestabĭmur
II plur.
prōtestabimĭni
III plur.
prōtestabuntur
PERFECT
I sing.
protestatus, a, um sum
II sing.
protestatus, a, um es
III sing.
protestatus, a, um est
I plur.
protestati, ae, a sumus
II plur.
protestati, ae, a estis
III plur.
protestati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
protestatus, a, um eram
II sing.
protestatus, a, um eras
III sing.
protestatus, a, um erat
I plur.
protestati, ae, a eramus
II plur.
protestati, ae, a eratis
III plur.
protestati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
protestatus, a, um ero
II sing.
protestatus, a, um eris
III sing.
protestatus, a, um erit
I plur.
protestati, ae, a erimus
II plur.
protestati, ae, a eritis
III plur.
protestati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
prōtester
II sing.
prōtestēris, prōtestēre
III sing.
prōtestētur
I plur.
prōtestēmur
II plur.
prōtestemĭni
III plur.
prōtestentur
IMPERFECT
I sing.
prōtestārer
II sing.
prōtestarēris, prōtestarēre
III sing.
prōtestarētur
I plur.
prōtestarēmur
II plur.
prōtestaremĭni
III plur.
prōtestarentur
PERFECT
I sing.
protestatus, a, um sim
II sing.
protestatus, a, um sis
III sing.
protestatus, a, um sit
I plur.
protestati, ae, a simus
II plur.
protestati, ae, a sitis
III plur.
protestati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
protestatus, a, um essem
II sing.
protestatus, a, um esses
III sing.
protestatus, a, um esset
I plur.
protestati, ae, a essemus
II plur.
protestati, ae, a essetis
III plur.
protestati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
prōtestāre
II plur.
prōtestamĭni
FUTURO
II sing.
prōtestātor
III sing.
prōtestātor
II plur.
III plur.
prōtestantor
INFINITIVE
PRESENT
prōtestāri
PERFECT
Singular:
protestatus, a, um esse
Plural:
protestati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
protestatūrūm, am, ūm esse
Plural:
protestatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
prōtestans, antis
FUTURO
protestatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
protestatum
Passivo:
protestatu
GERUNDIO
Genitivo:
prōtestandi
Dativo:
prōtestando
Accusativo:
prōtestandum
Ablativo:
prōtestando
GERUND
prōtestandus, a, um
prōtestor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis