praestor - Passive diathesis
transitive and intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
praestor
II sing.
praestāris, praestāre
III sing.
praestātur
I plur.
praestāmur
II plur.
praestamĭni
III plur.
praestantur
IMPERFECT
I sing.
praestābar
II sing.
praestabāris, praestabāre
III sing.
praestabātur
I plur.
praestabāmur
II plur.
praestabamĭni
III plur.
praestabantur
FUTURE
I sing.
praestābor
II sing.
praestabĕris, praestabĕre
III sing.
praestabĭtur
I plur.
praestabĭmur
II plur.
praestabimĭni
III plur.
praestabuntur
PERFECT
I sing.
praestatus o praestitus, a, um sum
II sing.
praestatus o praestitus, a, um es
III sing.
praestatus o praestitus, a, um est
I plur.
praestati o praestiti, ae, a sumus
II plur.
praestati o praestiti, ae, a estis
III plur.
praestati o praestiti, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
praestatus o praestitus, a, um eram
II sing.
praestatus o praestitus, a, um eras
III sing.
praestatus o praestitus, a, um erat
I plur.
praestati o praestiti, ae, a eramus
II plur.
praestati o praestiti, ae, a eratis
III plur.
praestati o praestiti, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
praestatus o praestitus, a, um ero
II sing.
praestatus o praestitus, a, um eris
III sing.
praestatus o praestitus, a, um erit
I plur.
praestati o praestiti, ae, a erimus
II plur.
praestati o praestiti, ae, a eritis
III plur.
praestati o praestiti, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
praester
II sing.
praestēris, praestēre
III sing.
praestētur
I plur.
praestēmur
II plur.
praestemĭni
III plur.
praestentur
IMPERFECT
I sing.
praestārer
II sing.
praestarēris, praestarēre
III sing.
praestarētur
I plur.
praestarēmur
II plur.
praestaremĭni
III plur.
praestarentur
PERFECT
I sing.
praestatus o praestitus, a, um sim
II sing.
praestatus o praestitus, a, um sis
III sing.
praestatus o praestitus, a, um sit
I plur.
praestati o praestiti, ae, a simus
II plur.
praestati o praestiti, ae, a sitis
III plur.
praestati o praestiti, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
praestatus o praestitus, a, um essem
II sing.
praestatus o praestitus, a, um esses
III sing.
praestatus o praestitus, a, um esset
I plur.
praestati o praestiti, ae, a essemus
II plur.
praestati o praestiti, ae, a essetis
III plur.
praestati o praestiti, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
praestāre
II plur.
praestamĭni
FUTURO
II sing.
praestātor
III sing.
praestātor
II plur.
III plur.
praestantor
PARTICIPIO
PERFECT
praestatus o praestitus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
praestāri
PERFECT
Singular:
praestatus o praestitus, a, um esse
Plural:
praestati o praestiti, ae, a esse
FUTURO
praestatum esse o praestitum esse
GERUND
praestandus, a, um
SUPIN
praestatu o praestitu
View the active form of this verb
praestor tr. and intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis