Donazione

praemittens


adjective present participle II class

See the translation of this word



MASCULINE
SINGULAR
Nom.
praemittens
Gen.
praemittentis
Dat.
praemittenti
Acc.
praemittentem
Abl.
praemittens
Voc.
praemittenti
PLURAL
Nom.
praemittentes
Gen.
praemittentium
Dat.
praemittentibus
Acc.
praemittentes
Abl.
praemittentes
Voc.
praemittentibus
FEMININE
SINGULAR
Nom.
praemittens
Gen.
praemittentis
Dat.
praemittenti
Acc.
praemittentem
Abl.
praemittens
Voc.
praemittenti
PLURAL
Nom.
praemittentes
Gen.
praemittentium
Dat.
praemittentibus
Acc.
praemittentes
Abl.
praemittentes
Voc.
praemittentibus
NEUTER
SINGULAR
Nom.
praemittens
Gen.
praemittentis
Dat.
praemittenti
Acc.
praemittens
Abl.
praemittens
Voc.
praemittenti
PLURAL
Nom.
praemittentia
Gen.
praemittentium
Dat.
praemittentibus
Acc.
praemittentia
Abl.
praemittentia
Voc.
praemittentibus

‹ praemītis
praemitto ›

Browse the dictionary

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praemĭōsus adj. I cl.
praemissūrūs adj. fut. part.
praemissus adj. perf. part. I cl.
praemissus adj. perf. inf.
praemītis adj. II cl.
praemittens adj. pres. part. II cl.
praemitto tr. v. III conjug.
praemittor tr. v. III conjug.
praemĭum nt. noun II decl.
praemixtus adj. I cl.
praemŏdĕrans adj. pres. part. II cl.
praemŏdĕror dep. intr. v. I conjug.
praemŏdŭlans adj. pres. part. II cl.
praemodulatūrūs adj. fut. part.
praemodulatus adj. perf. part. I cl.
praemŏdŭlor dep. tr. v. I conjug.
praemŏdum adv.
praemoeniens adj. pres. part. II cl.
praemoenio tr. v. IV conjug.
praemoenĭor tr. v. IV conjug.
{{ID:PRAEMITTENS100}}
---CACHE---
Our sites
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis