praelior - Active diathesis
deponent intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
praelior
II sing.
praeliāris, praeliāre
III sing.
praeliātur
I plur.
praeliāmur
II plur.
praeliamĭni
III plur.
praeliantur
IMPERFECT
I sing.
praeliābar
II sing.
praeliabāris, praeliabāre
III sing.
praeliabātur
I plur.
praeliabāmus
II plur.
praeliabamĭni
III plur.
praeliantur
FUTURE
I sing.
praeliābor
II sing.
praeliabĕris, praeliabĕre
III sing.
praeliabĭtur
I plur.
praeliabĭmur
II plur.
praeliabimĭni
III plur.
praeliabuntur
PERFECT
I sing.
praeliatus, a, um sum
II sing.
praeliatus, a, um es
III sing.
praeliatus, a, um est
I plur.
praeliati, ae, a sumus
II plur.
praeliati, ae, a estis
III plur.
praeliati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
praeliatus, a, um eram
II sing.
praeliatus, a, um eras
III sing.
praeliatus, a, um erat
I plur.
praeliati, ae, a eramus
II plur.
praeliati, ae, a eratis
III plur.
praeliati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
praeliatus, a, um ero
II sing.
praeliatus, a, um eris
III sing.
praeliatus, a, um erit
I plur.
praeliati, ae, a erimus
II plur.
praeliati, ae, a eritis
III plur.
praeliati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
praelier
II sing.
praeliēris, praeliēre
III sing.
praeliētur
I plur.
praeliēmur
II plur.
praeliemĭni
III plur.
praelientur
IMPERFECT
I sing.
praeliārer
II sing.
praeliarēris, praeliarēre
III sing.
praeliarētur
I plur.
praeliāremur
II plur.
praeliaremĭni
III plur.
praeliarentur
PERFECT
I sing.
praeliatus, a, um sim
II sing.
praeliatus, a, um sis
III sing.
praeliatus, a, um sit
I plur.
praeliati, ae, a simus
II plur.
praeliati, ae, a sitis
III plur.
praeliati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
praeliatus, a, um essem
II sing.
praeliatus, a, um esses
III sing.
praeliatus, a, um esset
I plur.
praeliati, ae, a essemus
II plur.
praeliati, ae, a essetis
III plur.
praeliati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
praeliāre
II plur.
praeliamĭni
FUTURO
II sing.
praeliātor
III sing.
praeliātor
II plur.
III plur.
praeliantor
INFINITIVE
PRESENT
praeliāri
PERFECT
Singular:
praeliatus, a, um esse
Plural:
praeliati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
praeliatūrūm, am, ūm esse
Plural:
praeliatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
praelians, antis
FUTURO
praeliatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
praeliatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
praeliandi
Dativo:
praeliando
Accusativo:
praeliandum
Ablativo:
praeliando
GERUND
praelior dep. intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis