Donazione

praefŭgiens


adjective present participle II class

See the translation of this word



MASCULINE
SINGULAR
Nom.
praefŭgiens
Gen.
praefŭgientis
Dat.
praefŭgienti
Acc.
praefŭgientem
Abl.
praefŭgiens
Voc.
praefŭgienti
PLURAL
Nom.
praefŭgientes
Gen.
praefŭgientium
Dat.
praefŭgientibus
Acc.
praefŭgientes
Abl.
praefŭgientes
Voc.
praefŭgientibus
FEMININE
SINGULAR
Nom.
praefŭgiens
Gen.
praefŭgientis
Dat.
praefŭgienti
Acc.
praefŭgientem
Abl.
praefŭgiens
Voc.
praefŭgienti
PLURAL
Nom.
praefŭgientes
Gen.
praefŭgientium
Dat.
praefŭgientibus
Acc.
praefŭgientes
Abl.
praefŭgientes
Voc.
praefŭgientibus
NEUTER
SINGULAR
Nom.
praefŭgiens
Gen.
praefŭgientis
Dat.
praefŭgienti
Acc.
praefŭgiens
Abl.
praefŭgiens
Voc.
praefŭgienti
PLURAL
Nom.
praefŭgientia
Gen.
praefŭgientium
Dat.
praefŭgientibus
Acc.
praefŭgientia
Abl.
praefŭgientia
Voc.
praefŭgientibus

‹ praefringor
praefŭgĭo ›

Browse the dictionary

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praefractus adj. perf. part. I cl.
praefractus adj. perf. inf.
praefringens adj. pres. part. II cl.
praefringo tr. v. III conjug.
praefringor tr. v. III conjug.
praefŭgiens adj. pres. part. II cl.
praefŭgĭo intr. v. III conjug. end. -io
praefulciens adj. pres. part. II cl.
praefulcĭo tr. v. IV conjug.
praefulcĭor tr. v. IV conjug.
praefulgens adj. pres. part. II cl.
praefulgĕo intr. v. II conjug.
praefulgĭdus adj. I cl.
praefulgŭrans adj. pres. part. II cl.
praefulgŭro tr. and intr. v. I conjug.
praefulgŭror tr. and intr. v. I conjug.
praefultūrūs adj. fut. part.
praefultus adj. perf. part. I cl.
praefultus adj. perf. inf.
praefŭrens adj. pres. part. II cl.
{{ID:PRAEFUGIENS100}}
---CACHE---
Our sites
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis