Donazione

praedĭcor - Passive diathesis


transitive and intransitive verb I conjugation

See the translation of this word



PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
praedĭcor
II sing.
praedĭcāris, praedĭcāre
III sing.
praedĭcātur
I plur.
praedĭcāmur
II plur.
praedĭcamĭni
III plur.
praedĭcantur
IMPERFECT
I sing.
praedĭcābar
II sing.
praedĭcabāris, praedĭcabāre
III sing.
praedĭcabātur
I plur.
praedĭcabāmur
II plur.
praedĭcabamĭni
III plur.
praedĭcabantur
FUTURE
I sing.
praedĭcābor
II sing.
praedĭcabĕris, praedĭcabĕre
III sing.
praedĭcabĭtur
I plur.
praedĭcabĭmur
II plur.
praedĭcabimĭni
III plur.
praedĭcabuntur
PERFECT
I sing.
praedicatus, –a, –um sum
II sing.
praedicatus, –a, –um es
III sing.
praedicatus, –a, –um est
I plur.
praedicati, –ae, –a sumus
II plur.
praedicati, –ae, –a estis
III plur.
praedicati, –ae, –a sunt
PLUPERFECT
I sing.
praedicatus, –a, –um eram
II sing.
praedicatus, –a, –um eras
III sing.
praedicatus, –a, –um erat
I plur.
praedicati, –ae, –a eramus
II plur.
praedicati, –ae, –a eratis
III plur.
praedicati, –ae, –a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
praedicatus, –a, –um ero
II sing.
praedicatus, –a, –um eris
III sing.
praedicatus, –a, –um erit
I plur.
praedicati, –ae, –a erimus
II plur.
praedicati, –ae, –a eritis
III plur.
praedicati, –ae, –a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
praedĭcer
II sing.
praedĭcēris, praedĭcēre
III sing.
praedĭcētur
I plur.
praedĭcēmur
II plur.
praedĭcemĭni
III plur.
praedĭcentur
IMPERFECT
I sing.
praedĭcārer
II sing.
praedĭcarēris, praedĭcarēre
III sing.
praedĭcarētur
I plur.
praedĭcarēmur
II plur.
praedĭcaremĭni
III plur.
praedĭcarentur
PERFECT
I sing.
praedicatus, –a, –um sim
II sing.
praedicatus, –a, –um sis
III sing.
praedicatus, –a, –um sit
I plur.
praedicati, –ae, –a simus
II plur.
praedicati, –ae, –a sitis
III plur.
praedicati, –ae, –a sint
PLUPERFECT
I sing.
praedicatus, –a, –um essem
II sing.
praedicatus, –a, –um esses
III sing.
praedicatus, –a, –um esset
I plur.
praedicati, –ae, –a essemus
II plur.
praedicati, –ae, –a essetis
III plur.
praedicati, –ae, –a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
praedĭcāre
II plur.
praedĭcamĭni
FUTURO
II sing.
praedĭcātor
III sing.
praedĭcātor
II plur.
–
III plur.
praedĭcantor
PARTICIPIO
PERFECT
praedicatus, –a, –um
INFINITIVE
PRESENT
praedĭcāri
PERFECT
Singular:
praedicatus, –a, –um esse
Plural:
praedicati, –ae, –a esse
FUTURO
praedicatum esse
GERUND
praedĭcandus, –a, –um
SUPIN
praedicatu

View the active form of this verb

‹ praedīcor
praedictĭo ›

Browse the dictionary

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praedicatus adj. perf. inf.
praedīcens adj. pres. part. II cl.
praedīco tr. v. III conjug.
praedĭco tr. and intr. v. I conjug.
praedīcor tr. v. III conjug.
praedĭcor tr. and intr. v. I conjug.
praedictĭo fem. noun III decl.
praedictum nt. noun II decl.
praedictūrūs adj. fut. part.
praedictus adj. perf. part. I cl.
praedictus adj. perf. inf.
praediffĭcĭlis adj. II cl.
praedĭŏlum nt. noun II decl.
praedīrus adj. I cl.
praediscens adj. pres. part. II cl.
praedisco tr. v. III conjug.
praediscor tr. v. III conjug.
praedĭtus adj. I cl.
praedĭum nt. noun II decl.
praedīvĕs adj. II cl.
{{ID:PRAEDICOR200}}
---CACHE---
Our sites
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis