Donazione

praecipĭens


masculine noun III declension

See the translation of this word



MASCULINE
SINGULAR
Nom.
praecipĭens
Gen.
praecipientis
Dat.
praecipienti
Acc.
praecipientem
Abl.
praecipiente
Voc.
praecipĭens
PLURAL
Nom.
praecipientes
Gen.
praecipientĭum
Dat.
praecipientĭbus
Acc.
praecipientes
Abl.
praecipientĭbus
Voc.
praecipientes

‹ praecĭnor
praecĭpiens ›

Browse the dictionary

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praecingens adj. pres. part. II cl.
praecingo tr. v. III conjug.
praecingor tr. v. III conjug.
praecĭno tr. and intr. v. III conjug.
praecĭnor tr. and intr. v. III conjug.
praecipĭens masc. noun III decl.
praecĭpiens adj. pres. part. II cl.
praecĭpĭo tr. v. III conjug. end. -io
praecĭpĭor tr. v. III conjug. end. -io
praecĭpĭtans adj. pres. part. II cl.
praecĭpĭtantĕr adv.
praecĭpĭtantĭa fem. noun I decl.
praecĭpĭtātĭo fem. noun III decl.
praecĭpĭtātŏr masc. noun III decl.
praecipitatūrūs adj. fut. part.
praecĭpĭtātŭs masc. noun IV decl.
praecipitatus adj. perf. part. I cl.
praecipitatus adj. perf. inf.
praecĭpĭtĭum nt. noun II decl.
praecĭpĭto tr. and intr. v. I conjug.
{{ID:PRAECIPIENS100}}
---CACHE---
Our sites
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis