percontor - Active diathesis
deponent transitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
percontor
II sing.
percontāris, percontāre
III sing.
percontātur
I plur.
percontāmur
II plur.
percontamĭni
III plur.
percontantur
IMPERFECT
I sing.
percontābar
II sing.
percontabāris, percontabāre
III sing.
percontabātur
I plur.
percontabāmur
II plur.
percontabamĭni
III plur.
percontabantur
FUTURE
I sing.
percontābor
II sing.
percontabĕris, percontabĕre
III sing.
percontabĭtur
I plur.
percontabĭmur
II plur.
percontabimĭni
III plur.
percontabuntur
PERFECT
I sing.
percontatus, a, um sum
II sing.
percontatus, a, um es
III sing.
percontatus, a, um est
I plur.
percontati, ae, a sumus
II plur.
percontati, ae, a estis
III plur.
percontati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
percontatus, a, um eram
II sing.
percontatus, a, um eras
III sing.
percontatus, a, um erat
I plur.
percontati, ae, a eramus
II plur.
percontati, ae, a eratis
III plur.
percontati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
percontatus, a, um ero
II sing.
percontatus, a, um eris
III sing.
percontatus, a, um erit
I plur.
percontati, ae, a erimus
II plur.
percontati, ae, a eritis
III plur.
percontati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
perconter
II sing.
percontēris, percontēre
III sing.
percontētur
I plur.
percontēmur
II plur.
percontemĭni
III plur.
percontentur
IMPERFECT
I sing.
percontārer
II sing.
percontarēris, percontarēre
III sing.
percontarētur
I plur.
percontarēmur
II plur.
percontaremĭni
III plur.
percontarentur
PERFECT
I sing.
percontatus, a, um sim
II sing.
percontatus, a, um sis
III sing.
percontatus, a, um sit
I plur.
percontati, ae, a simus
II plur.
percontati, ae, a sitis
III plur.
percontati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
percontatus, a, um essem
II sing.
percontatus, a, um esses
III sing.
percontatus, a, um esset
I plur.
percontati, ae, a essemus
II plur.
percontati, ae, a essetis
III plur.
percontati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
percontāre
II plur.
percontamĭni
FUTURO
II sing.
percontātor
III sing.
percontātor
II plur.
III plur.
percontantor
INFINITIVE
PRESENT
percontāri
PERFECT
Singular:
percontatus, a, um esse
Plural:
percontati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
percontatūrūm, am, ūm esse
Plural:
percontatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
percontans, antis
FUTURO
percontatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
percontatum
Passivo:
percontatu
GERUNDIO
Genitivo:
percontandi
Dativo:
percontando
Accusativo:
percontandum
Ablativo:
percontando
GERUND
percontandus, a, um
percontor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis