PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
percognoscor
II sing.
percognoscĕris, percognoscĕre
III sing.
percognoscĭtur
I plur.
percognoscĭmur
II plur.
percognoscimĭni
III plur.
percognoscuntur
IMPERFECT
I sing.
percognoscēbar
II sing.
percognoscebāris, percognoscebāre
III sing.
percognoscebātur
I plur.
percognoscebāmur
II plur.
percognoscebamĭni
III plur.
percognoscebantur
FUTURE
I sing.
percognoscar
II sing.
percognoscēris, percognoscēre
III sing.
percognoscētur
I plur.
percognoscēmur
II plur.
percognoscemĭni
III plur.
percognoscentur
PERFECT
I sing.
percognitus, a, um sum
II sing.
percognitus, a, um es
III sing.
percognitus, a, um est
I plur.
percogniti, ae, a sumus
II plur.
percogniti, ae, a estis
III plur.
percogniti, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
percognitus, a, um eram
II sing.
percognitus, a, um eras
III sing.
percognitus, a, um erat
I plur.
percogniti, ae, a eramus
II plur.
percogniti, ae, a eratis
III plur.
percogniti, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
percognitus, a, um ero
II sing.
percognitus, a, um eris
III sing.
percognitus, a, um erit
I plur.
percogniti, ae, a erimus
II plur.
percogniti, ae, a eritis
III plur.
percogniti, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
percognoscar
II sing.
percognoscāris, percognoscāre
III sing.
percognoscātur
I plur.
percognoscāmur
II plur.
percognoscamĭni
III plur.
percognoscantur
IMPERFECT
I sing.
percognoscĕrer
II sing.
percognoscerēris, percognoscerēre
III sing.
percognoscerētur
I plur.
percognoscerēmur
II plur.
percognosceremĭni
III plur.
percognoscerentur
PERFECT
I sing.
percognitus, a, um sim
II sing.
percognitus, a, um sis
III sing.
percognitus, a, um sit
I plur.
percogniti, ae, a simus
II plur.
percogniti, ae, a sitis
III plur.
percogniti, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
percognitus, a, um essem
II sing.
percognitus, a, um esses
III sing.
percognitus, a, um esset
I plur.
percogniti, ae, a essemus
II plur.
percogniti, ae, a essetis
III plur.
percogniti, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
percognoscĕre
II plur.
percognoscimĭni
FUTURO
II sing.
percognoscĭtor
III sing.
percognoscĭtor
II plur.
III plur.
percognoscuntor
PARTICIPIO
PERFECT
percognitus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
percognosci
PERFECT
Singular:
percognitus, a, um esse
Plural:
percogniti, ae, a esse
FUTURO
percognitum esse
GERUND
percognoscendus, a, um
SUPIN
percognitu
View the active form of this verb
percognoscor tr. v. III conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis