ŏpĭtŭlor - Active diathesis
deponent intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
ŏpĭtŭlor
II sing.
ŏpĭtŭlāris, ŏpĭtŭlāre
III sing.
ŏpĭtŭlātur
I plur.
ŏpĭtŭlāmur
II plur.
ŏpĭtŭlamĭni
III plur.
ŏpĭtŭlantur
IMPERFECT
I sing.
ŏpĭtŭlābar
II sing.
ŏpĭtŭlabāris, ŏpĭtŭlabāre
III sing.
ŏpĭtŭlabātur
I plur.
ŏpĭtŭlabāmus
II plur.
ŏpĭtŭlabamĭni
III plur.
ŏpĭtŭlantur
FUTURE
I sing.
ŏpĭtŭlābor
II sing.
ŏpĭtŭlabĕris, ŏpĭtŭlabĕre
III sing.
ŏpĭtŭlabĭtur
I plur.
ŏpĭtŭlabĭmur
II plur.
ŏpĭtŭlabimĭni
III plur.
ŏpĭtŭlabuntur
PERFECT
I sing.
opitulatus, a, um sum
II sing.
opitulatus, a, um es
III sing.
opitulatus, a, um est
I plur.
opitulati, ae, a sumus
II plur.
opitulati, ae, a estis
III plur.
opitulati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
opitulatus, a, um eram
II sing.
opitulatus, a, um eras
III sing.
opitulatus, a, um erat
I plur.
opitulati, ae, a eramus
II plur.
opitulati, ae, a eratis
III plur.
opitulati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
opitulatus, a, um ero
II sing.
opitulatus, a, um eris
III sing.
opitulatus, a, um erit
I plur.
opitulati, ae, a erimus
II plur.
opitulati, ae, a eritis
III plur.
opitulati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
ŏpĭtŭler
II sing.
ŏpĭtŭlēris, ŏpĭtŭlēre
III sing.
ŏpĭtŭlētur
I plur.
ŏpĭtŭlēmur
II plur.
ŏpĭtŭlemĭni
III plur.
ŏpĭtŭlentur
IMPERFECT
I sing.
ŏpĭtŭlārer
II sing.
ŏpĭtŭlarēris, ŏpĭtŭlarēre
III sing.
ŏpĭtŭlarētur
I plur.
ŏpĭtŭlāremur
II plur.
ŏpĭtŭlaremĭni
III plur.
ŏpĭtŭlarentur
PERFECT
I sing.
opitulatus, a, um sim
II sing.
opitulatus, a, um sis
III sing.
opitulatus, a, um sit
I plur.
opitulati, ae, a simus
II plur.
opitulati, ae, a sitis
III plur.
opitulati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
opitulatus, a, um essem
II sing.
opitulatus, a, um esses
III sing.
opitulatus, a, um esset
I plur.
opitulati, ae, a essemus
II plur.
opitulati, ae, a essetis
III plur.
opitulati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
ŏpĭtŭlāre
II plur.
ŏpĭtŭlamĭni
FUTURO
II sing.
ŏpĭtŭlātor
III sing.
ŏpĭtŭlātor
II plur.
III plur.
ŏpĭtŭlantor
INFINITIVE
PRESENT
ŏpĭtŭlāri
PERFECT
Singular:
opitulatus, a, um esse
Plural:
opitulati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
opitulatūrūm, am, ūm esse
Plural:
opitulatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
ŏpĭtŭlans, antis
FUTURO
opitulatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
opitulatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
ŏpĭtŭlandi
Dativo:
ŏpĭtŭlando
Accusativo:
ŏpĭtŭlandum
Ablativo:
ŏpĭtŭlando
GERUND
ŏpĭtŭlor dep. intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis