DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
mūtŭor
II sing.
mūtŭāris, mūtŭāre
III sing.
mūtŭātur
I plur.
mūtŭāmur
II plur.
mūtŭamĭni
III plur.
mūtŭantur
IMPERFECT
I sing.
mūtŭābar
II sing.
mūtŭabāris, mūtŭabāre
III sing.
mūtŭabātur
I plur.
mūtŭabāmur
II plur.
mūtŭabamĭni
III plur.
mūtŭabantur
FUTURE
I sing.
mūtŭābor
II sing.
mūtŭabĕris, mūtŭabĕre
III sing.
mūtŭabĭtur
I plur.
mūtŭabĭmur
II plur.
mūtŭabimĭni
III plur.
mūtŭabuntur
PERFECT
I sing.
mutuatus, a, um sum
II sing.
mutuatus, a, um es
III sing.
mutuatus, a, um est
I plur.
mutuati, ae, a sumus
II plur.
mutuati, ae, a estis
III plur.
mutuati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
mutuatus, a, um eram
II sing.
mutuatus, a, um eras
III sing.
mutuatus, a, um erat
I plur.
mutuati, ae, a eramus
II plur.
mutuati, ae, a eratis
III plur.
mutuati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
mutuatus, a, um ero
II sing.
mutuatus, a, um eris
III sing.
mutuatus, a, um erit
I plur.
mutuati, ae, a erimus
II plur.
mutuati, ae, a eritis
III plur.
mutuati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
mūtŭer
II sing.
mūtŭēris, mūtŭēre
III sing.
mūtŭētur
I plur.
mūtŭēmur
II plur.
mūtŭemĭni
III plur.
mūtŭentur
IMPERFECT
I sing.
mūtŭārer
II sing.
mūtŭarēris, mūtŭarēre
III sing.
mūtŭarētur
I plur.
mūtŭarēmur
II plur.
mūtŭaremĭni
III plur.
mūtŭarentur
PERFECT
I sing.
mutuatus, a, um sim
II sing.
mutuatus, a, um sis
III sing.
mutuatus, a, um sit
I plur.
mutuati, ae, a simus
II plur.
mutuati, ae, a sitis
III plur.
mutuati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
mutuatus, a, um essem
II sing.
mutuatus, a, um esses
III sing.
mutuatus, a, um esset
I plur.
mutuati, ae, a essemus
II plur.
mutuati, ae, a essetis
III plur.
mutuati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
mūtŭāre
II plur.
mūtŭamĭni
FUTURO
II sing.
mūtŭātor
III sing.
mūtŭātor
II plur.
III plur.
mūtŭantor
INFINITIVE
PRESENT
mūtŭāri
PERFECT
Singular:
mutuatus, a, um esse
Plural:
mutuati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
mutuatūrūm, am, ūm esse
Plural:
mutuatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
mūtŭans, antis
FUTURO
mutuatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
mutuatum
Passivo:
mutuatu
GERUNDIO
Genitivo:
mūtŭandi
Dativo:
mūtŭando
Accusativo:
mūtŭandum
Ablativo:
mūtŭando
GERUND
mūtŭandus, a, um
mūtŭor dep. tr. v. I conjug.
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis