DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
mūnĕror
II sing.
mūnĕrāris, mūnĕrāre
III sing.
mūnĕrātur
I plur.
mūnĕrāmur
II plur.
mūnĕramĭni
III plur.
mūnĕrantur
IMPERFECT
I sing.
mūnĕrābar
II sing.
mūnĕrabāris, mūnĕrabāre
III sing.
mūnĕrabātur
I plur.
mūnĕrabāmur
II plur.
mūnĕrabamĭni
III plur.
mūnĕrabantur
FUTURE
I sing.
mūnĕrābor
II sing.
mūnĕrabĕris, mūnĕrabĕre
III sing.
mūnĕrabĭtur
I plur.
mūnĕrabĭmur
II plur.
mūnĕrabimĭni
III plur.
mūnĕrabuntur
PERFECT
I sing.
muneratus, a, um sum
II sing.
muneratus, a, um es
III sing.
muneratus, a, um est
I plur.
munerati, ae, a sumus
II plur.
munerati, ae, a estis
III plur.
munerati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
muneratus, a, um eram
II sing.
muneratus, a, um eras
III sing.
muneratus, a, um erat
I plur.
munerati, ae, a eramus
II plur.
munerati, ae, a eratis
III plur.
munerati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
muneratus, a, um ero
II sing.
muneratus, a, um eris
III sing.
muneratus, a, um erit
I plur.
munerati, ae, a erimus
II plur.
munerati, ae, a eritis
III plur.
munerati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
mūnĕrer
II sing.
mūnĕrēris, mūnĕrēre
III sing.
mūnĕrētur
I plur.
mūnĕrēmur
II plur.
mūnĕremĭni
III plur.
mūnĕrentur
IMPERFECT
I sing.
mūnĕrārer
II sing.
mūnĕrarēris, mūnĕrarēre
III sing.
mūnĕrarētur
I plur.
mūnĕrarēmur
II plur.
mūnĕraremĭni
III plur.
mūnĕrarentur
PERFECT
I sing.
muneratus, a, um sim
II sing.
muneratus, a, um sis
III sing.
muneratus, a, um sit
I plur.
munerati, ae, a simus
II plur.
munerati, ae, a sitis
III plur.
munerati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
muneratus, a, um essem
II sing.
muneratus, a, um esses
III sing.
muneratus, a, um esset
I plur.
munerati, ae, a essemus
II plur.
munerati, ae, a essetis
III plur.
munerati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
mūnĕrāre
II plur.
mūnĕramĭni
FUTURO
II sing.
mūnĕrātor
III sing.
mūnĕrātor
II plur.
III plur.
mūnĕrantor
INFINITIVE
PRESENT
mūnĕrāri
PERFECT
Singular:
muneratus, a, um esse
Plural:
munerati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
muneratūrūm, am, ūm esse
Plural:
muneratūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
mūnĕrans, antis
FUTURO
muneratūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
muneratum
Passivo:
muneratu
GERUNDIO
Genitivo:
mūnĕrandi
Dativo:
mūnĕrando
Accusativo:
mūnĕrandum
Ablativo:
mūnĕrando
GERUND
mūnĕrandus, a, um
mūnĕror dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis