PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
interrumpor
II sing.
interrumpĕris, interrumpĕre
III sing.
interrumpĭtur
I plur.
interrumpĭmur
II plur.
interrumpimĭni
III plur.
interrumpuntur
IMPERFECT
I sing.
interrumpēbar
II sing.
interrumpebāris, interrumpebāre
III sing.
interrumpebātur
I plur.
interrumpebāmur
II plur.
interrumpebamĭni
III plur.
interrumpebantur
FUTURE
I sing.
interrumpar
II sing.
interrumpēris, interrumpēre
III sing.
interrumpētur
I plur.
interrumpēmur
II plur.
interrumpemĭni
III plur.
interrumpentur
PERFECT
I sing.
interruptus, a, um sum
II sing.
interruptus, a, um es
III sing.
interruptus, a, um est
I plur.
interrupti, ae, a sumus
II plur.
interrupti, ae, a estis
III plur.
interrupti, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
interruptus, a, um eram
II sing.
interruptus, a, um eras
III sing.
interruptus, a, um erat
I plur.
interrupti, ae, a eramus
II plur.
interrupti, ae, a eratis
III plur.
interrupti, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
interruptus, a, um ero
II sing.
interruptus, a, um eris
III sing.
interruptus, a, um erit
I plur.
interrupti, ae, a erimus
II plur.
interrupti, ae, a eritis
III plur.
interrupti, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
interrumpar
II sing.
interrumpāris, interrumpāre
III sing.
interrumpātur
I plur.
interrumpāmur
II plur.
interrumpamĭni
III plur.
interrumpantur
IMPERFECT
I sing.
interrumpĕrer
II sing.
interrumperēris, interrumperēre
III sing.
interrumperētur
I plur.
interrumperēmur
II plur.
interrumperemĭni
III plur.
interrumperentur
PERFECT
I sing.
interruptus, a, um sim
II sing.
interruptus, a, um sis
III sing.
interruptus, a, um sit
I plur.
interrupti, ae, a simus
II plur.
interrupti, ae, a sitis
III plur.
interrupti, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
interruptus, a, um essem
II sing.
interruptus, a, um esses
III sing.
interruptus, a, um esset
I plur.
interrupti, ae, a essemus
II plur.
interrupti, ae, a essetis
III plur.
interrupti, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
interrumpĕre
II plur.
interrumpimĭni
FUTURO
II sing.
interrumpĭtor
III sing.
interrumpĭtor
II plur.
III plur.
interrumpuntor
PARTICIPIO
PERFECT
interruptus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
interrumpi
PERFECT
Singular:
interruptus, a, um esse
Plural:
interrupti, ae, a esse
FUTURO
interruptum esse
GERUND
interrumpendus, a, um
SUPIN
interruptu
View the active form of this verb
interrumpor tr. v. III conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis