interĭcĭor - Passive diathesis
transitive verb III conjugation ending -io
See the translation of this word
PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
interĭcĭor
II sing.
interĭcĕris, interĭcĕre
III sing.
interĭcĭtur
I plur.
interĭcĭmur
II plur.
interĭcimĭni
III plur.
interĭciuntur
IMPERFECT
I sing.
interĭciēbar
II sing.
interĭciebāris, interĭciebāre
III sing.
interĭciebātur
I plur.
interĭciebāmur
II plur.
interĭciebamĭni
III plur.
interĭciebantur
FUTURE
I sing.
interĭcĭar
II sing.
interĭciēris, interĭciēre
III sing.
interĭciētur
I plur.
interĭciēmur
II plur.
interĭciemĭni
III plur.
interĭcientur
PERFECT
I sing.
interiectus, a, um sum
II sing.
interiectus, a, um es
III sing.
interiectus, a, um est
I plur.
interiecti, ae, a sumus
II plur.
interiecti, ae, a estis
III plur.
interiecti, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
interiectus, a, um eram
II sing.
interiectus, a, um eras
III sing.
interiectus, a, um erat
I plur.
interiecti, ae, a eramus
II plur.
interiecti, ae, a eratis
III plur.
interiecti, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
interiectus, a, um ero
II sing.
interiectus, a, um eris
III sing.
interiectus, a, um erit
I plur.
interiecti, ae, a erimus
II plur.
interiecti, ae, a eritis
III plur.
interiecti, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
interĭcĭar
II sing.
interĭciāris, interĭciāre
III sing.
interĭciātur
I plur.
interĭciāmur
II plur.
interĭciamĭni
III plur.
interĭciantur
IMPERFECT
I sing.
interĭcĕrer
II sing.
interĭcerēris, interĭcerēre
III sing.
interĭcerētur
I plur.
interĭcerēmur
II plur.
interĭceremĭni
III plur.
interĭcerentur
PERFECT
I sing.
interiectus, a, um sim
II sing.
interiectus, a, um sis
III sing.
interiectus, a, um sit
I plur.
interiecti, ae, a simus
II plur.
interiecti, ae, a sitis
III plur.
interiecti, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
interiectus, a, um essem
II sing.
interiectus, a, um esses
III sing.
interiectus, a, um esset
I plur.
interiecti, ae, a essemus
II plur.
interiecti, ae, a essetis
III plur.
interiecti, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFECT
interiectus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
interĭci
PERFECT
Singular:
interiectus, a, um esse
Plural:
interiecti, ae, a esse
FUTURO
interiectum esse
GERUND
interĭciendus, a, um
SUPIN
interiectu
View the active form of this verb
interĭcĭor tr. v. III conjug. end. -io
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis