interfĭcĭor - Passive diathesis
transitive verb III conjugation ending -io
See the translation of this word
PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
interfĭcĭor
II sing.
interfĭcĕris, interfĭcĕre
III sing.
interfĭcĭtur
I plur.
interfĭcĭmur
II plur.
interfĭcimĭni
III plur.
interfĭciuntur
IMPERFECT
I sing.
interfĭciēbar
II sing.
interfĭciebāris, interfĭciebāre
III sing.
interfĭciebātur
I plur.
interfĭciebāmur
II plur.
interfĭciebamĭni
III plur.
interfĭciebantur
FUTURE
I sing.
interfĭcĭar
II sing.
interfĭciēris, interfĭciēre
III sing.
interfĭciētur
I plur.
interfĭciēmur
II plur.
interfĭciemĭni
III plur.
interfĭcientur
PERFECT
I sing.
interfectus, a, um sum
II sing.
interfectus, a, um es
III sing.
interfectus, a, um est
I plur.
interfecti, ae, a sumus
II plur.
interfecti, ae, a estis
III plur.
interfecti, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
interfectus, a, um eram
II sing.
interfectus, a, um eras
III sing.
interfectus, a, um erat
I plur.
interfecti, ae, a eramus
II plur.
interfecti, ae, a eratis
III plur.
interfecti, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
interfectus, a, um ero
II sing.
interfectus, a, um eris
III sing.
interfectus, a, um erit
I plur.
interfecti, ae, a erimus
II plur.
interfecti, ae, a eritis
III plur.
interfecti, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
interfĭcĭar
II sing.
interfĭciāris, interfĭciāre
III sing.
interfĭciātur
I plur.
interfĭciāmur
II plur.
interfĭciamĭni
III plur.
interfĭciantur
IMPERFECT
I sing.
interfĭcĕrer
II sing.
interfĭcerēris, interfĭcerēre
III sing.
interfĭcerētur
I plur.
interfĭcerēmur
II plur.
interfĭceremĭni
III plur.
interfĭcerentur
PERFECT
I sing.
interfectus, a, um sim
II sing.
interfectus, a, um sis
III sing.
interfectus, a, um sit
I plur.
interfecti, ae, a simus
II plur.
interfecti, ae, a sitis
III plur.
interfecti, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
interfectus, a, um essem
II sing.
interfectus, a, um esses
III sing.
interfectus, a, um esset
I plur.
interfecti, ae, a essemus
II plur.
interfecti, ae, a essetis
III plur.
interfecti, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFECT
interfectus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
interfĭci
PERFECT
Singular:
interfectus, a, um esse
Plural:
interfecti, ae, a esse
FUTURO
interfectum esse
GERUND
interfĭciendus, a, um
SUPIN
interfectu
View the active form of this verb
interfĭcĭor tr. v. III conjug. end. -io
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis