intercĭpĭor - Passive diathesis
transitive verb III conjugation ending -io
See the translation of this word
PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
intercĭpĭor
II sing.
intercĭpĕris, intercĭpĕre
III sing.
intercĭpĭtur
I plur.
intercĭpĭmur
II plur.
intercĭpimĭni
III plur.
intercĭpiuntur
IMPERFECT
I sing.
intercĭpiēbar
II sing.
intercĭpiebāris, intercĭpiebāre
III sing.
intercĭpiebātur
I plur.
intercĭpiebāmur
II plur.
intercĭpiebamĭni
III plur.
intercĭpiebantur
FUTURE
I sing.
intercĭpĭar
II sing.
intercĭpiēris, intercĭpiēre
III sing.
intercĭpiētur
I plur.
intercĭpiēmur
II plur.
intercĭpiemĭni
III plur.
intercĭpientur
PERFECT
I sing.
interceptus, a, um sum
II sing.
interceptus, a, um es
III sing.
interceptus, a, um est
I plur.
intercepti, ae, a sumus
II plur.
intercepti, ae, a estis
III plur.
intercepti, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
interceptus, a, um eram
II sing.
interceptus, a, um eras
III sing.
interceptus, a, um erat
I plur.
intercepti, ae, a eramus
II plur.
intercepti, ae, a eratis
III plur.
intercepti, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
interceptus, a, um ero
II sing.
interceptus, a, um eris
III sing.
interceptus, a, um erit
I plur.
intercepti, ae, a erimus
II plur.
intercepti, ae, a eritis
III plur.
intercepti, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
intercĭpĭar
II sing.
intercĭpiāris, intercĭpiāre
III sing.
intercĭpiātur
I plur.
intercĭpiāmur
II plur.
intercĭpiamĭni
III plur.
intercĭpiantur
IMPERFECT
I sing.
intercĭpĕrer
II sing.
intercĭperēris, intercĭperēre
III sing.
intercĭperētur
I plur.
intercĭperēmur
II plur.
intercĭperemĭni
III plur.
intercĭperentur
PERFECT
I sing.
interceptus, a, um sim
II sing.
interceptus, a, um sis
III sing.
interceptus, a, um sit
I plur.
intercepti, ae, a simus
II plur.
intercepti, ae, a sitis
III plur.
intercepti, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
interceptus, a, um essem
II sing.
interceptus, a, um esses
III sing.
interceptus, a, um esset
I plur.
intercepti, ae, a essemus
II plur.
intercepti, ae, a essetis
III plur.
intercepti, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFECT
interceptus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
intercĭpi
PERFECT
Singular:
interceptus, a, um esse
Plural:
intercepti, ae, a esse
FUTURO
interceptum esse
GERUND
intercĭpiendus, a, um
SUPIN
interceptu
View the active form of this verb
intercĭpĭor tr. v. III conjug. end. -io
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis