instĭpŭlor - Active diathesis
deponent transitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
instĭpŭlor
II sing.
instĭpŭlāris, instĭpŭlāre
III sing.
instĭpŭlātur
I plur.
instĭpŭlāmur
II plur.
instĭpŭlamĭni
III plur.
instĭpŭlantur
IMPERFECT
I sing.
instĭpŭlābar
II sing.
instĭpŭlabāris, instĭpŭlabāre
III sing.
instĭpŭlabātur
I plur.
instĭpŭlabāmur
II plur.
instĭpŭlabamĭni
III plur.
instĭpŭlabantur
FUTURE
I sing.
instĭpŭlābor
II sing.
instĭpŭlabĕris, instĭpŭlabĕre
III sing.
instĭpŭlabĭtur
I plur.
instĭpŭlabĭmur
II plur.
instĭpŭlabimĭni
III plur.
instĭpŭlabuntur
PERFECT
I sing.
instipulatus, a, um sum
II sing.
instipulatus, a, um es
III sing.
instipulatus, a, um est
I plur.
instipulati, ae, a sumus
II plur.
instipulati, ae, a estis
III plur.
instipulati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
instipulatus, a, um eram
II sing.
instipulatus, a, um eras
III sing.
instipulatus, a, um erat
I plur.
instipulati, ae, a eramus
II plur.
instipulati, ae, a eratis
III plur.
instipulati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
instipulatus, a, um ero
II sing.
instipulatus, a, um eris
III sing.
instipulatus, a, um erit
I plur.
instipulati, ae, a erimus
II plur.
instipulati, ae, a eritis
III plur.
instipulati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
instĭpŭler
II sing.
instĭpŭlēris, instĭpŭlēre
III sing.
instĭpŭlētur
I plur.
instĭpŭlēmur
II plur.
instĭpŭlemĭni
III plur.
instĭpŭlentur
IMPERFECT
I sing.
instĭpŭlārer
II sing.
instĭpŭlarēris, instĭpŭlarēre
III sing.
instĭpŭlarētur
I plur.
instĭpŭlarēmur
II plur.
instĭpŭlaremĭni
III plur.
instĭpŭlarentur
PERFECT
I sing.
instipulatus, a, um sim
II sing.
instipulatus, a, um sis
III sing.
instipulatus, a, um sit
I plur.
instipulati, ae, a simus
II plur.
instipulati, ae, a sitis
III plur.
instipulati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
instipulatus, a, um essem
II sing.
instipulatus, a, um esses
III sing.
instipulatus, a, um esset
I plur.
instipulati, ae, a essemus
II plur.
instipulati, ae, a essetis
III plur.
instipulati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
instĭpŭlāre
II plur.
instĭpŭlamĭni
FUTURO
II sing.
instĭpŭlātor
III sing.
instĭpŭlātor
II plur.
III plur.
instĭpŭlantor
INFINITIVE
PRESENT
instĭpŭlāri
PERFECT
Singular:
instipulatus, a, um esse
Plural:
instipulati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
instipulatūrūm, am, ūm esse
Plural:
instipulatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
instĭpŭlans, antis
FUTURO
instipulatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
instipulatum
Passivo:
instipulatu
GERUNDIO
Genitivo:
instĭpŭlandi
Dativo:
instĭpŭlando
Accusativo:
instĭpŭlandum
Ablativo:
instĭpŭlando
GERUND
instĭpŭlandus, a, um
instĭpŭlor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis