DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
indignor
II sing.
indignāris, indignāre
III sing.
indignātur
I plur.
indignāmur
II plur.
indignamĭni
III plur.
indignantur
IMPERFECT
I sing.
indignābar
II sing.
indignabāris, indignabāre
III sing.
indignabātur
I plur.
indignabāmur
II plur.
indignabamĭni
III plur.
indignabantur
FUTURE
I sing.
indignābor
II sing.
indignabĕris, indignabĕre
III sing.
indignabĭtur
I plur.
indignabĭmur
II plur.
indignabimĭni
III plur.
indignabuntur
PERFECT
I sing.
indignatus, a, um sum
II sing.
indignatus, a, um es
III sing.
indignatus, a, um est
I plur.
indignati, ae, a sumus
II plur.
indignati, ae, a estis
III plur.
indignati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
indignatus, a, um eram
II sing.
indignatus, a, um eras
III sing.
indignatus, a, um erat
I plur.
indignati, ae, a eramus
II plur.
indignati, ae, a eratis
III plur.
indignati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
indignatus, a, um ero
II sing.
indignatus, a, um eris
III sing.
indignatus, a, um erit
I plur.
indignati, ae, a erimus
II plur.
indignati, ae, a eritis
III plur.
indignati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
indigner
II sing.
indignēris, indignēre
III sing.
indignētur
I plur.
indignēmur
II plur.
indignemĭni
III plur.
indignentur
IMPERFECT
I sing.
indignārer
II sing.
indignarēris, indignarēre
III sing.
indignarētur
I plur.
indignarēmur
II plur.
indignaremĭni
III plur.
indignarentur
PERFECT
I sing.
indignatus, a, um sim
II sing.
indignatus, a, um sis
III sing.
indignatus, a, um sit
I plur.
indignati, ae, a simus
II plur.
indignati, ae, a sitis
III plur.
indignati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
indignatus, a, um essem
II sing.
indignatus, a, um esses
III sing.
indignatus, a, um esset
I plur.
indignati, ae, a essemus
II plur.
indignati, ae, a essetis
III plur.
indignati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
indignāre
II plur.
indignamĭni
FUTURO
II sing.
indignātor
III sing.
indignātor
II plur.
III plur.
indignantor
INFINITIVE
PRESENT
indignāri
PERFECT
Singular:
indignatus, a, um esse
Plural:
indignati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
indignatūrūm, am, ūm esse
Plural:
indignatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
indignans, antis
FUTURO
indignatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
indignatum
Passivo:
indignatu
GERUNDIO
Genitivo:
indignandi
Dativo:
indignando
Accusativo:
indignandum
Ablativo:
indignando
GERUND
indignandus, a, um
indignor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis