incrĕpĭtor - Passive diathesis
transitive and intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
incrĕpĭtor
II sing.
incrĕpĭtāris, incrĕpĭtāre
III sing.
incrĕpĭtātur
I plur.
incrĕpĭtāmur
II plur.
incrĕpĭtamĭni
III plur.
incrĕpĭtantur
IMPERFECT
I sing.
incrĕpĭtābar
II sing.
incrĕpĭtabāris, incrĕpĭtabāre
III sing.
incrĕpĭtabātur
I plur.
incrĕpĭtabāmur
II plur.
incrĕpĭtabamĭni
III plur.
incrĕpĭtabantur
FUTURE
I sing.
incrĕpĭtābor
II sing.
incrĕpĭtabĕris, incrĕpĭtabĕre
III sing.
incrĕpĭtabĭtur
I plur.
incrĕpĭtabĭmur
II plur.
incrĕpĭtabimĭni
III plur.
incrĕpĭtabuntur
PERFECT
I sing.
increpitatus, a, um sum
II sing.
increpitatus, a, um es
III sing.
increpitatus, a, um est
I plur.
increpitati, ae, a sumus
II plur.
increpitati, ae, a estis
III plur.
increpitati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
increpitatus, a, um eram
II sing.
increpitatus, a, um eras
III sing.
increpitatus, a, um erat
I plur.
increpitati, ae, a eramus
II plur.
increpitati, ae, a eratis
III plur.
increpitati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
increpitatus, a, um ero
II sing.
increpitatus, a, um eris
III sing.
increpitatus, a, um erit
I plur.
increpitati, ae, a erimus
II plur.
increpitati, ae, a eritis
III plur.
increpitati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
incrĕpĭter
II sing.
incrĕpĭtēris, incrĕpĭtēre
III sing.
incrĕpĭtētur
I plur.
incrĕpĭtēmur
II plur.
incrĕpĭtemĭni
III plur.
incrĕpĭtentur
IMPERFECT
I sing.
incrĕpĭtārer
II sing.
incrĕpĭtarēris, incrĕpĭtarēre
III sing.
incrĕpĭtarētur
I plur.
incrĕpĭtarēmur
II plur.
incrĕpĭtaremĭni
III plur.
incrĕpĭtarentur
PERFECT
I sing.
increpitatus, a, um sim
II sing.
increpitatus, a, um sis
III sing.
increpitatus, a, um sit
I plur.
increpitati, ae, a simus
II plur.
increpitati, ae, a sitis
III plur.
increpitati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
increpitatus, a, um essem
II sing.
increpitatus, a, um esses
III sing.
increpitatus, a, um esset
I plur.
increpitati, ae, a essemus
II plur.
increpitati, ae, a essetis
III plur.
increpitati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
incrĕpĭtāre
II plur.
incrĕpĭtamĭni
FUTURO
II sing.
incrĕpĭtātor
III sing.
incrĕpĭtātor
II plur.
III plur.
incrĕpĭtantor
PARTICIPIO
PERFECT
increpitatus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
incrĕpĭtāri
PERFECT
Singular:
increpitatus, a, um esse
Plural:
increpitati, ae, a esse
FUTURO
increpitatum esse
GERUND
incrĕpĭtandus, a, um
SUPIN
increpitatu
View the active form of this verb
incrĕpĭtor tr. and intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis