incăvillor - Active diathesis
deponent transitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
incăvillor
II sing.
incăvillāris, incăvillāre
III sing.
incăvillātur
I plur.
incăvillāmur
II plur.
incăvillamĭni
III plur.
incăvillantur
IMPERFECT
I sing.
incăvillābar
II sing.
incăvillabāris, incăvillabāre
III sing.
incăvillabātur
I plur.
incăvillabāmur
II plur.
incăvillabamĭni
III plur.
incăvillabantur
FUTURE
I sing.
incăvillābor
II sing.
incăvillabĕris, incăvillabĕre
III sing.
incăvillabĭtur
I plur.
incăvillabĭmur
II plur.
incăvillabimĭni
III plur.
incăvillabuntur
PERFECT
I sing.
incavillatus, a, um sum
II sing.
incavillatus, a, um es
III sing.
incavillatus, a, um est
I plur.
incavillati, ae, a sumus
II plur.
incavillati, ae, a estis
III plur.
incavillati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
incavillatus, a, um eram
II sing.
incavillatus, a, um eras
III sing.
incavillatus, a, um erat
I plur.
incavillati, ae, a eramus
II plur.
incavillati, ae, a eratis
III plur.
incavillati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
incavillatus, a, um ero
II sing.
incavillatus, a, um eris
III sing.
incavillatus, a, um erit
I plur.
incavillati, ae, a erimus
II plur.
incavillati, ae, a eritis
III plur.
incavillati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
incăviller
II sing.
incăvillēris, incăvillēre
III sing.
incăvillētur
I plur.
incăvillēmur
II plur.
incăvillemĭni
III plur.
incăvillentur
IMPERFECT
I sing.
incăvillārer
II sing.
incăvillarēris, incăvillarēre
III sing.
incăvillarētur
I plur.
incăvillarēmur
II plur.
incăvillaremĭni
III plur.
incăvillarentur
PERFECT
I sing.
incavillatus, a, um sim
II sing.
incavillatus, a, um sis
III sing.
incavillatus, a, um sit
I plur.
incavillati, ae, a simus
II plur.
incavillati, ae, a sitis
III plur.
incavillati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
incavillatus, a, um essem
II sing.
incavillatus, a, um esses
III sing.
incavillatus, a, um esset
I plur.
incavillati, ae, a essemus
II plur.
incavillati, ae, a essetis
III plur.
incavillati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
incăvillāre
II plur.
incăvillamĭni
FUTURO
II sing.
incăvillātor
III sing.
incăvillātor
II plur.
III plur.
incăvillantor
INFINITIVE
PRESENT
incăvillāri
PERFECT
Singular:
incavillatus, a, um esse
Plural:
incavillati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
incavillatūrūm, am, ūm esse
Plural:
incavillatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
incăvillans, antis
FUTURO
incavillatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
incavillatum
Passivo:
incavillatu
GERUNDIO
Genitivo:
incăvillandi
Dativo:
incăvillando
Accusativo:
incăvillandum
Ablativo:
incăvillando
GERUND
incăvillandus, a, um
incăvillor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis