DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
hortor
II sing.
hortāris, hortāre
III sing.
hortātur
I plur.
hortāmur
II plur.
hortamĭni
III plur.
hortantur
IMPERFECT
I sing.
hortābar
II sing.
hortabāris, hortabāre
III sing.
hortabātur
I plur.
hortabāmur
II plur.
hortabamĭni
III plur.
hortabantur
FUTURE
I sing.
hortābor
II sing.
hortabĕris, hortabĕre
III sing.
hortabĭtur
I plur.
hortabĭmur
II plur.
hortabimĭni
III plur.
hortabuntur
PERFECT
I sing.
hortatus, a, um sum
II sing.
hortatus, a, um es
III sing.
hortatus, a, um est
I plur.
hortati, ae, a sumus
II plur.
hortati, ae, a estis
III plur.
hortati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
hortatus, a, um eram
II sing.
hortatus, a, um eras
III sing.
hortatus, a, um erat
I plur.
hortati, ae, a eramus
II plur.
hortati, ae, a eratis
III plur.
hortati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
hortatus, a, um ero
II sing.
hortatus, a, um eris
III sing.
hortatus, a, um erit
I plur.
hortati, ae, a erimus
II plur.
hortati, ae, a eritis
III plur.
hortati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
horter
II sing.
hortēris, hortēre
III sing.
hortētur
I plur.
hortēmur
II plur.
hortemĭni
III plur.
hortentur
IMPERFECT
I sing.
hortārer
II sing.
hortarēris, hortarēre
III sing.
hortarētur
I plur.
hortarēmur
II plur.
hortaremĭni
III plur.
hortarentur
PERFECT
I sing.
hortatus, a, um sim
II sing.
hortatus, a, um sis
III sing.
hortatus, a, um sit
I plur.
hortati, ae, a simus
II plur.
hortati, ae, a sitis
III plur.
hortati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
hortatus, a, um essem
II sing.
hortatus, a, um esses
III sing.
hortatus, a, um esset
I plur.
hortati, ae, a essemus
II plur.
hortati, ae, a essetis
III plur.
hortati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
hortāre
II plur.
hortamĭni
FUTURO
II sing.
hortātor
III sing.
hortātor
II plur.
III plur.
hortantor
INFINITIVE
PRESENT
hortāri
PERFECT
Singular:
hortatus, a, um esse
Plural:
hortati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
hortatūrūm, am, ūm esse
Plural:
hortatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
hortans, antis
FUTURO
hortatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
hortatum
Passivo:
hortatu
GERUNDIO
Genitivo:
hortandi
Dativo:
hortando
Accusativo:
hortandum
Ablativo:
hortando
GERUND
hortandus, a, um
hortor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis