hālūcĭnor - Active diathesis
deponent intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
hālūcĭnor
II sing.
hālūcĭnāris, hālūcĭnāre
III sing.
hālūcĭnātur
I plur.
hālūcĭnāmur
II plur.
hālūcĭnamĭni
III plur.
hālūcĭnantur
IMPERFECT
I sing.
hālūcĭnābar
II sing.
hālūcĭnabāris, hālūcĭnabāre
III sing.
hālūcĭnabātur
I plur.
hālūcĭnabāmus
II plur.
hālūcĭnabamĭni
III plur.
hālūcĭnantur
FUTURE
I sing.
hālūcĭnābor
II sing.
hālūcĭnabĕris, hālūcĭnabĕre
III sing.
hālūcĭnabĭtur
I plur.
hālūcĭnabĭmur
II plur.
hālūcĭnabimĭni
III plur.
hālūcĭnabuntur
PERFECT
I sing.
halucinatus, a, um sum
II sing.
halucinatus, a, um es
III sing.
halucinatus, a, um est
I plur.
halucinati, ae, a sumus
II plur.
halucinati, ae, a estis
III plur.
halucinati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
halucinatus, a, um eram
II sing.
halucinatus, a, um eras
III sing.
halucinatus, a, um erat
I plur.
halucinati, ae, a eramus
II plur.
halucinati, ae, a eratis
III plur.
halucinati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
halucinatus, a, um ero
II sing.
halucinatus, a, um eris
III sing.
halucinatus, a, um erit
I plur.
halucinati, ae, a erimus
II plur.
halucinati, ae, a eritis
III plur.
halucinati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
hālūcĭner
II sing.
hālūcĭnēris, hālūcĭnēre
III sing.
hālūcĭnētur
I plur.
hālūcĭnēmur
II plur.
hālūcĭnemĭni
III plur.
hālūcĭnentur
IMPERFECT
I sing.
hālūcĭnārer
II sing.
hālūcĭnarēris, hālūcĭnarēre
III sing.
hālūcĭnarētur
I plur.
hālūcĭnāremur
II plur.
hālūcĭnaremĭni
III plur.
hālūcĭnarentur
PERFECT
I sing.
halucinatus, a, um sim
II sing.
halucinatus, a, um sis
III sing.
halucinatus, a, um sit
I plur.
halucinati, ae, a simus
II plur.
halucinati, ae, a sitis
III plur.
halucinati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
halucinatus, a, um essem
II sing.
halucinatus, a, um esses
III sing.
halucinatus, a, um esset
I plur.
halucinati, ae, a essemus
II plur.
halucinati, ae, a essetis
III plur.
halucinati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
hālūcĭnāre
II plur.
hālūcĭnamĭni
FUTURO
II sing.
hālūcĭnātor
III sing.
hālūcĭnātor
II plur.
III plur.
hālūcĭnantor
INFINITIVE
PRESENT
hālūcĭnāri
PERFECT
Singular:
halucinatus, a, um esse
Plural:
halucinati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
halucinatūrūm, am, ūm esse
Plural:
halucinatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
hālūcĭnans, antis
FUTURO
halucinatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
halucinatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
hālūcĭnandi
Dativo:
hālūcĭnando
Accusativo:
hālūcĭnandum
Ablativo:
hālūcĭnando
GERUND
hālūcĭnor dep. intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis