PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
ēmancupor
II sing.
ēmancupāris, ēmancupāre
III sing.
ēmancupātur
I plur.
ēmancupāmur
II plur.
ēmancupamĭni
III plur.
ēmancupantur
IMPERFECT
I sing.
ēmancupābar
II sing.
ēmancupabāris, ēmancupabāre
III sing.
ēmancupabātur
I plur.
ēmancupabāmur
II plur.
ēmancupabamĭni
III plur.
ēmancupabantur
FUTURE
I sing.
ēmancupābor
II sing.
ēmancupabĕris, ēmancupabĕre
III sing.
ēmancupabĭtur
I plur.
ēmancupabĭmur
II plur.
ēmancupabimĭni
III plur.
ēmancupabuntur
PERFECT
I sing.
emancupatus, a, um sum
II sing.
emancupatus, a, um es
III sing.
emancupatus, a, um est
I plur.
emancupati, ae, a sumus
II plur.
emancupati, ae, a estis
III plur.
emancupati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
emancupatus, a, um eram
II sing.
emancupatus, a, um eras
III sing.
emancupatus, a, um erat
I plur.
emancupati, ae, a eramus
II plur.
emancupati, ae, a eratis
III plur.
emancupati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
emancupatus, a, um ero
II sing.
emancupatus, a, um eris
III sing.
emancupatus, a, um erit
I plur.
emancupati, ae, a erimus
II plur.
emancupati, ae, a eritis
III plur.
emancupati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
ēmancuper
II sing.
ēmancupēris, ēmancupēre
III sing.
ēmancupētur
I plur.
ēmancupēmur
II plur.
ēmancupemĭni
III plur.
ēmancupentur
IMPERFECT
I sing.
ēmancupārer
II sing.
ēmancuparēris, ēmancuparēre
III sing.
ēmancuparētur
I plur.
ēmancuparēmur
II plur.
ēmancuparemĭni
III plur.
ēmancuparentur
PERFECT
I sing.
emancupatus, a, um sim
II sing.
emancupatus, a, um sis
III sing.
emancupatus, a, um sit
I plur.
emancupati, ae, a simus
II plur.
emancupati, ae, a sitis
III plur.
emancupati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
emancupatus, a, um essem
II sing.
emancupatus, a, um esses
III sing.
emancupatus, a, um esset
I plur.
emancupati, ae, a essemus
II plur.
emancupati, ae, a essetis
III plur.
emancupati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
ēmancupāre
II plur.
ēmancupamĭni
FUTURO
II sing.
ēmancupātor
III sing.
ēmancupātor
II plur.
III plur.
ēmancupantor
PARTICIPIO
PERFECT
emancupatus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
ēmancupāri
PERFECT
Singular:
emancupatus, a, um esse
Plural:
emancupati, ae, a esse
FUTURO
emancupatum esse
GERUND
ēmancupandus, a, um
SUPIN
emancupatu
View the active form of this verb
ēmancupor tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis