dīvīnor - Passive diathesis
transitive and intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
dīvīnor
II sing.
dīvīnāris, dīvīnāre
III sing.
dīvīnātur
I plur.
dīvīnāmur
II plur.
dīvīnamĭni
III plur.
dīvīnantur
IMPERFECT
I sing.
dīvīnābar
II sing.
dīvīnabāris, dīvīnabāre
III sing.
dīvīnabātur
I plur.
dīvīnabāmur
II plur.
dīvīnabamĭni
III plur.
dīvīnabantur
FUTURE
I sing.
dīvīnābor
II sing.
dīvīnabĕris, dīvīnabĕre
III sing.
dīvīnabĭtur
I plur.
dīvīnabĭmur
II plur.
dīvīnabimĭni
III plur.
dīvīnabuntur
PERFECT
I sing.
divinatus, a, um sum
II sing.
divinatus, a, um es
III sing.
divinatus, a, um est
I plur.
divinati, ae, a sumus
II plur.
divinati, ae, a estis
III plur.
divinati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
divinatus, a, um eram
II sing.
divinatus, a, um eras
III sing.
divinatus, a, um erat
I plur.
divinati, ae, a eramus
II plur.
divinati, ae, a eratis
III plur.
divinati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
divinatus, a, um ero
II sing.
divinatus, a, um eris
III sing.
divinatus, a, um erit
I plur.
divinati, ae, a erimus
II plur.
divinati, ae, a eritis
III plur.
divinati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
dīvīner
II sing.
dīvīnēris, dīvīnēre
III sing.
dīvīnētur
I plur.
dīvīnēmur
II plur.
dīvīnemĭni
III plur.
dīvīnentur
IMPERFECT
I sing.
dīvīnārer
II sing.
dīvīnarēris, dīvīnarēre
III sing.
dīvīnarētur
I plur.
dīvīnarēmur
II plur.
dīvīnaremĭni
III plur.
dīvīnarentur
PERFECT
I sing.
divinatus, a, um sim
II sing.
divinatus, a, um sis
III sing.
divinatus, a, um sit
I plur.
divinati, ae, a simus
II plur.
divinati, ae, a sitis
III plur.
divinati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
divinatus, a, um essem
II sing.
divinatus, a, um esses
III sing.
divinatus, a, um esset
I plur.
divinati, ae, a essemus
II plur.
divinati, ae, a essetis
III plur.
divinati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
dīvīnāre
II plur.
dīvīnamĭni
FUTURO
II sing.
dīvīnātor
III sing.
dīvīnātor
II plur.
III plur.
dīvīnantor
PARTICIPIO
PERFECT
divinatus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
dīvīnāri
PERFECT
Singular:
divinatus, a, um esse
Plural:
divinati, ae, a esse
FUTURO
divinatum esse
GERUND
dīvīnandus, a, um
SUPIN
divinatu
View the active form of this verb
dīvīnor tr. and intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis