dissŭpor - Passive diathesis


transitive verb I conjugation

See the translation of this word



PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
dissŭpor
II sing.
dissŭpāris, dissŭpāre
III sing.
dissŭpātur
I plur.
dissŭpāmur
II plur.
dissŭpamĭni
III plur.
dissŭpantur
IMPERFECT
I sing.
dissŭpābar
II sing.
dissŭpabāris, dissŭpabāre
III sing.
dissŭpabātur
I plur.
dissŭpabāmur
II plur.
dissŭpabamĭni
III plur.
dissŭpabantur
FUTURE
I sing.
dissŭpābor
II sing.
dissŭpabĕris, dissŭpabĕre
III sing.
dissŭpabĭtur
I plur.
dissŭpabĭmur
II plur.
dissŭpabimĭni
III plur.
dissŭpabuntur
PERFECT
I sing.
dissupatus, –a, –um sum
II sing.
dissupatus, –a, –um es
III sing.
dissupatus, –a, –um est
I plur.
dissupati, –ae, –a sumus
II plur.
dissupati, –ae, –a estis
III plur.
dissupati, –ae, –a sunt
PLUPERFECT
I sing.
dissupatus, –a, –um eram
II sing.
dissupatus, –a, –um eras
III sing.
dissupatus, –a, –um erat
I plur.
dissupati, –ae, –a eramus
II plur.
dissupati, –ae, –a eratis
III plur.
dissupati, –ae, –a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
dissupatus, –a, –um ero
II sing.
dissupatus, –a, –um eris
III sing.
dissupatus, –a, –um erit
I plur.
dissupati, –ae, –a erimus
II plur.
dissupati, –ae, –a eritis
III plur.
dissupati, –ae, –a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
dissŭper
II sing.
dissŭpēris, dissŭpēre
III sing.
dissŭpētur
I plur.
dissŭpēmur
II plur.
dissŭpemĭni
III plur.
dissŭpentur
IMPERFECT
I sing.
dissŭpārer
II sing.
dissŭparēris, dissŭparēre
III sing.
dissŭparētur
I plur.
dissŭparēmur
II plur.
dissŭparemĭni
III plur.
dissŭparentur
PERFECT
I sing.
dissupatus, –a, –um sim
II sing.
dissupatus, –a, –um sis
III sing.
dissupatus, –a, –um sit
I plur.
dissupati, –ae, –a simus
II plur.
dissupati, –ae, –a sitis
III plur.
dissupati, –ae, –a sint
PLUPERFECT
I sing.
dissupatus, –a, –um essem
II sing.
dissupatus, –a, –um esses
III sing.
dissupatus, –a, –um esset
I plur.
dissupati, –ae, –a essemus
II plur.
dissupati, –ae, –a essetis
III plur.
dissupati, –ae, –a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
dissŭpāre
II plur.
dissŭpamĭni
FUTURO
II sing.
dissŭpātor
III sing.
dissŭpātor
II plur.
–
III plur.
dissŭpantor
PARTICIPIO
PERFECT
dissupatus, –a, –um
INFINITIVE
PRESENT
dissŭpāri
PERFECT
Singular:
dissupatus, –a, –um esse
Plural:
dissupati, –ae, –a esse
FUTURO
dissupatum esse
GERUND
dissŭpandus, –a, –um
SUPIN
dissupatu

View the active form of this verb




Browse the dictionary

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DISSUPOR100}}
---CACHE---

Our sites
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis