ACTIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
disgrĕgo
II sing.
disgrĕgas
III sing.
disgrĕgat
I plur.
disgrĕgāmus
II plur.
disgrĕgātis
III plur.
disgrĕgant
IMPERFECT
I sing.
disgrĕgābam
II sing.
disgrĕgābas
III sing.
disgrĕgābat
I plur.
disgrĕgabāmus
II plur.
disgrĕgabātis
III plur.
disgrĕgābant
FUTURE
I sing.
disgrĕgābo
II sing.
disgrĕgābis
III sing.
disgrĕgābit
I plur.
disgrĕgabĭmus
II plur.
disgrĕgabĭtis
III plur.
disgrĕgābunt
PERFECT
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PLUPERFECT
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURE PERFECT
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
disgrĕgem
II sing.
disgrĕges
III sing.
disgrĕget
I plur.
disgrĕgēmus
II plur.
disgrĕgētis
III plur.
disgrĕgent
IMPERFECT
I sing.
disgrĕgārem
II sing.
disgrĕgāres
III sing.
disgrĕgāret
I plur.
disgrĕgarēmus
II plur.
disgrĕgarētis
III plur.
disgrĕgārent
PERFECT
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PLUPERFECT
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
disgrĕga
II plur.
disgrĕgāte
FUTURO
II sing.
disgrĕgāto
III sing.
disgrĕgāto
II plur.
disgrĕgatōte
III plur.
disgrĕganto
PARTICIPIO
PRESENT
disgrĕgans, antis
FUTURO
INFINITIVE
PRESENT
disgrĕgāre
PERFECT
FUTURO
Singular:
Plural:
GERUNDIO
Genitivo:
disgrĕgandi
Dativo:
disgrĕgando
Accusativo:
ad disgrĕgandum
Ablativo:
disgrĕgando
SUPIN
View the passive form of this verb
disgrĕgo tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis