PASSIVE FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
discrŭcĭor
II sing.
discrŭcĭāris, discrŭcĭāre
III sing.
discrŭcĭātur
I plur.
discrŭcĭāmur
II plur.
discrŭcĭamĭni
III plur.
discrŭcĭantur
IMPERFECT
I sing.
discrŭcĭābar
II sing.
discrŭcĭabāris, discrŭcĭabāre
III sing.
discrŭcĭabātur
I plur.
discrŭcĭabāmur
II plur.
discrŭcĭabamĭni
III plur.
discrŭcĭabantur
FUTURE
I sing.
discrŭcĭābor
II sing.
discrŭcĭabĕris, discrŭcĭabĕre
III sing.
discrŭcĭabĭtur
I plur.
discrŭcĭabĭmur
II plur.
discrŭcĭabimĭni
III plur.
discrŭcĭabuntur
PERFECT
I sing.
discruciatus, a, um sum
II sing.
discruciatus, a, um es
III sing.
discruciatus, a, um est
I plur.
discruciati, ae, a sumus
II plur.
discruciati, ae, a estis
III plur.
discruciati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
discruciatus, a, um eram
II sing.
discruciatus, a, um eras
III sing.
discruciatus, a, um erat
I plur.
discruciati, ae, a eramus
II plur.
discruciati, ae, a eratis
III plur.
discruciati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
discruciatus, a, um ero
II sing.
discruciatus, a, um eris
III sing.
discruciatus, a, um erit
I plur.
discruciati, ae, a erimus
II plur.
discruciati, ae, a eritis
III plur.
discruciati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
discrŭcĭer
II sing.
discrŭcĭēris, discrŭcĭēre
III sing.
discrŭcĭētur
I plur.
discrŭcĭēmur
II plur.
discrŭcĭemĭni
III plur.
discrŭcĭentur
IMPERFECT
I sing.
discrŭcĭārer
II sing.
discrŭcĭarēris, discrŭcĭarēre
III sing.
discrŭcĭarētur
I plur.
discrŭcĭarēmur
II plur.
discrŭcĭaremĭni
III plur.
discrŭcĭarentur
PERFECT
I sing.
discruciatus, a, um sim
II sing.
discruciatus, a, um sis
III sing.
discruciatus, a, um sit
I plur.
discruciati, ae, a simus
II plur.
discruciati, ae, a sitis
III plur.
discruciati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
discruciatus, a, um essem
II sing.
discruciatus, a, um esses
III sing.
discruciatus, a, um esset
I plur.
discruciati, ae, a essemus
II plur.
discruciati, ae, a essetis
III plur.
discruciati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
discrŭcĭāre
II plur.
discrŭcĭamĭni
FUTURO
II sing.
discrŭcĭātor
III sing.
discrŭcĭātor
II plur.
III plur.
discrŭcĭantor
PARTICIPIO
PERFECT
discruciatus, a, um
INFINITIVE
PRESENT
discrŭcĭāri
PERFECT
Singular:
discruciatus, a, um esse
Plural:
discruciati, ae, a esse
FUTURO
discruciatum esse
GERUND
discrŭcĭandus, a, um
SUPIN
discruciatu
View the active form of this verb
discrŭcĭor tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis