dēvĕnĕror - Active diathesis
deponent transitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
dēvĕnĕror
II sing.
dēvĕnĕrāris, dēvĕnĕrāre
III sing.
dēvĕnĕrātur
I plur.
dēvĕnĕrāmur
II plur.
dēvĕnĕramĭni
III plur.
dēvĕnĕrantur
IMPERFECT
I sing.
dēvĕnĕrābar
II sing.
dēvĕnĕrabāris, dēvĕnĕrabāre
III sing.
dēvĕnĕrabātur
I plur.
dēvĕnĕrabāmur
II plur.
dēvĕnĕrabamĭni
III plur.
dēvĕnĕrabantur
FUTURE
I sing.
dēvĕnĕrābor
II sing.
dēvĕnĕrabĕris, dēvĕnĕrabĕre
III sing.
dēvĕnĕrabĭtur
I plur.
dēvĕnĕrabĭmur
II plur.
dēvĕnĕrabimĭni
III plur.
dēvĕnĕrabuntur
PERFECT
I sing.
deveneratus, a, um sum
II sing.
deveneratus, a, um es
III sing.
deveneratus, a, um est
I plur.
devenerati, ae, a sumus
II plur.
devenerati, ae, a estis
III plur.
devenerati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
deveneratus, a, um eram
II sing.
deveneratus, a, um eras
III sing.
deveneratus, a, um erat
I plur.
devenerati, ae, a eramus
II plur.
devenerati, ae, a eratis
III plur.
devenerati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
deveneratus, a, um ero
II sing.
deveneratus, a, um eris
III sing.
deveneratus, a, um erit
I plur.
devenerati, ae, a erimus
II plur.
devenerati, ae, a eritis
III plur.
devenerati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
dēvĕnĕrer
II sing.
dēvĕnĕrēris, dēvĕnĕrēre
III sing.
dēvĕnĕrētur
I plur.
dēvĕnĕrēmur
II plur.
dēvĕnĕremĭni
III plur.
dēvĕnĕrentur
IMPERFECT
I sing.
dēvĕnĕrārer
II sing.
dēvĕnĕrarēris, dēvĕnĕrarēre
III sing.
dēvĕnĕrarētur
I plur.
dēvĕnĕrarēmur
II plur.
dēvĕnĕraremĭni
III plur.
dēvĕnĕrarentur
PERFECT
I sing.
deveneratus, a, um sim
II sing.
deveneratus, a, um sis
III sing.
deveneratus, a, um sit
I plur.
devenerati, ae, a simus
II plur.
devenerati, ae, a sitis
III plur.
devenerati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
deveneratus, a, um essem
II sing.
deveneratus, a, um esses
III sing.
deveneratus, a, um esset
I plur.
devenerati, ae, a essemus
II plur.
devenerati, ae, a essetis
III plur.
devenerati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
dēvĕnĕrāre
II plur.
dēvĕnĕramĭni
FUTURO
II sing.
dēvĕnĕrātor
III sing.
dēvĕnĕrātor
II plur.
III plur.
dēvĕnĕrantor
INFINITIVE
PRESENT
dēvĕnĕrāri
PERFECT
Singular:
deveneratus, a, um esse
Plural:
devenerati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
deveneratūrūm, am, ūm esse
Plural:
deveneratūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
dēvĕnĕrans, antis
FUTURO
deveneratūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
deveneratum
Passivo:
deveneratu
GERUNDIO
Genitivo:
dēvĕnĕrandi
Dativo:
dēvĕnĕrando
Accusativo:
dēvĕnĕrandum
Ablativo:
dēvĕnĕrando
GERUND
dēvĕnĕrandus, a, um
dēvĕnĕror dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis