dĕoscŭlor - Active diathesis
deponent transitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
dĕoscŭlor
II sing.
dĕoscŭlāris, dĕoscŭlāre
III sing.
dĕoscŭlātur
I plur.
dĕoscŭlāmur
II plur.
dĕoscŭlamĭni
III plur.
dĕoscŭlantur
IMPERFECT
I sing.
dĕoscŭlābar
II sing.
dĕoscŭlabāris, dĕoscŭlabāre
III sing.
dĕoscŭlabātur
I plur.
dĕoscŭlabāmur
II plur.
dĕoscŭlabamĭni
III plur.
dĕoscŭlabantur
FUTURE
I sing.
dĕoscŭlābor
II sing.
dĕoscŭlabĕris, dĕoscŭlabĕre
III sing.
dĕoscŭlabĭtur
I plur.
dĕoscŭlabĭmur
II plur.
dĕoscŭlabimĭni
III plur.
dĕoscŭlabuntur
PERFECT
I sing.
deosculatus, a, um sum
II sing.
deosculatus, a, um es
III sing.
deosculatus, a, um est
I plur.
deosculati, ae, a sumus
II plur.
deosculati, ae, a estis
III plur.
deosculati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
deosculatus, a, um eram
II sing.
deosculatus, a, um eras
III sing.
deosculatus, a, um erat
I plur.
deosculati, ae, a eramus
II plur.
deosculati, ae, a eratis
III plur.
deosculati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
deosculatus, a, um ero
II sing.
deosculatus, a, um eris
III sing.
deosculatus, a, um erit
I plur.
deosculati, ae, a erimus
II plur.
deosculati, ae, a eritis
III plur.
deosculati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
dĕoscŭler
II sing.
dĕoscŭlēris, dĕoscŭlēre
III sing.
dĕoscŭlētur
I plur.
dĕoscŭlēmur
II plur.
dĕoscŭlemĭni
III plur.
dĕoscŭlentur
IMPERFECT
I sing.
dĕoscŭlārer
II sing.
dĕoscŭlarēris, dĕoscŭlarēre
III sing.
dĕoscŭlarētur
I plur.
dĕoscŭlarēmur
II plur.
dĕoscŭlaremĭni
III plur.
dĕoscŭlarentur
PERFECT
I sing.
deosculatus, a, um sim
II sing.
deosculatus, a, um sis
III sing.
deosculatus, a, um sit
I plur.
deosculati, ae, a simus
II plur.
deosculati, ae, a sitis
III plur.
deosculati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
deosculatus, a, um essem
II sing.
deosculatus, a, um esses
III sing.
deosculatus, a, um esset
I plur.
deosculati, ae, a essemus
II plur.
deosculati, ae, a essetis
III plur.
deosculati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
dĕoscŭlāre
II plur.
dĕoscŭlamĭni
FUTURO
II sing.
dĕoscŭlātor
III sing.
dĕoscŭlātor
II plur.
III plur.
dĕoscŭlantor
INFINITIVE
PRESENT
dĕoscŭlāri
PERFECT
Singular:
deosculatus, a, um esse
Plural:
deosculati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
deosculatūrūm, am, ūm esse
Plural:
deosculatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
dĕoscŭlans, antis
FUTURO
deosculatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
deosculatum
Passivo:
deosculatu
GERUNDIO
Genitivo:
dĕoscŭlandi
Dativo:
dĕoscŭlando
Accusativo:
dĕoscŭlandum
Ablativo:
dĕoscŭlando
GERUND
dĕoscŭlandus, a, um
dĕoscŭlor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis