DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
dĕhortor
II sing.
dĕhortāris, dĕhortāre
III sing.
dĕhortātur
I plur.
dĕhortāmur
II plur.
dĕhortamĭni
III plur.
dĕhortantur
IMPERFECT
I sing.
dĕhortābar
II sing.
dĕhortabāris, dĕhortabāre
III sing.
dĕhortabātur
I plur.
dĕhortabāmur
II plur.
dĕhortabamĭni
III plur.
dĕhortabantur
FUTURE
I sing.
dĕhortābor
II sing.
dĕhortabĕris, dĕhortabĕre
III sing.
dĕhortabĭtur
I plur.
dĕhortabĭmur
II plur.
dĕhortabimĭni
III plur.
dĕhortabuntur
PERFECT
I sing.
dehortatus, a, um sum
II sing.
dehortatus, a, um es
III sing.
dehortatus, a, um est
I plur.
dehortati, ae, a sumus
II plur.
dehortati, ae, a estis
III plur.
dehortati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
dehortatus, a, um eram
II sing.
dehortatus, a, um eras
III sing.
dehortatus, a, um erat
I plur.
dehortati, ae, a eramus
II plur.
dehortati, ae, a eratis
III plur.
dehortati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
dehortatus, a, um ero
II sing.
dehortatus, a, um eris
III sing.
dehortatus, a, um erit
I plur.
dehortati, ae, a erimus
II plur.
dehortati, ae, a eritis
III plur.
dehortati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
dĕhorter
II sing.
dĕhortēris, dĕhortēre
III sing.
dĕhortētur
I plur.
dĕhortēmur
II plur.
dĕhortemĭni
III plur.
dĕhortentur
IMPERFECT
I sing.
dĕhortārer
II sing.
dĕhortarēris, dĕhortarēre
III sing.
dĕhortarētur
I plur.
dĕhortarēmur
II plur.
dĕhortaremĭni
III plur.
dĕhortarentur
PERFECT
I sing.
dehortatus, a, um sim
II sing.
dehortatus, a, um sis
III sing.
dehortatus, a, um sit
I plur.
dehortati, ae, a simus
II plur.
dehortati, ae, a sitis
III plur.
dehortati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
dehortatus, a, um essem
II sing.
dehortatus, a, um esses
III sing.
dehortatus, a, um esset
I plur.
dehortati, ae, a essemus
II plur.
dehortati, ae, a essetis
III plur.
dehortati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
dĕhortāre
II plur.
dĕhortamĭni
FUTURO
II sing.
dĕhortātor
III sing.
dĕhortātor
II plur.
III plur.
dĕhortantor
INFINITIVE
PRESENT
dĕhortāri
PERFECT
Singular:
dehortatus, a, um esse
Plural:
dehortati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
dehortatūrūm, am, ūm esse
Plural:
dehortatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
dĕhortans, antis
FUTURO
dehortatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
dehortatum
Passivo:
dehortatu
GERUNDIO
Genitivo:
dĕhortandi
Dativo:
dĕhortando
Accusativo:
dĕhortandum
Ablativo:
dĕhortando
GERUND
dĕhortandus, a, um
dĕhortor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis