DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
dēdignor
II sing.
dēdignāris, dēdignāre
III sing.
dēdignātur
I plur.
dēdignāmur
II plur.
dēdignamĭni
III plur.
dēdignantur
IMPERFECT
I sing.
dēdignābar
II sing.
dēdignabāris, dēdignabāre
III sing.
dēdignabātur
I plur.
dēdignabāmur
II plur.
dēdignabamĭni
III plur.
dēdignabantur
FUTURE
I sing.
dēdignābor
II sing.
dēdignabĕris, dēdignabĕre
III sing.
dēdignabĭtur
I plur.
dēdignabĭmur
II plur.
dēdignabimĭni
III plur.
dēdignabuntur
PERFECT
I sing.
dedignatus, a, um sum
II sing.
dedignatus, a, um es
III sing.
dedignatus, a, um est
I plur.
dedignati, ae, a sumus
II plur.
dedignati, ae, a estis
III plur.
dedignati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
dedignatus, a, um eram
II sing.
dedignatus, a, um eras
III sing.
dedignatus, a, um erat
I plur.
dedignati, ae, a eramus
II plur.
dedignati, ae, a eratis
III plur.
dedignati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
dedignatus, a, um ero
II sing.
dedignatus, a, um eris
III sing.
dedignatus, a, um erit
I plur.
dedignati, ae, a erimus
II plur.
dedignati, ae, a eritis
III plur.
dedignati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
dēdigner
II sing.
dēdignēris, dēdignēre
III sing.
dēdignētur
I plur.
dēdignēmur
II plur.
dēdignemĭni
III plur.
dēdignentur
IMPERFECT
I sing.
dēdignārer
II sing.
dēdignarēris, dēdignarēre
III sing.
dēdignarētur
I plur.
dēdignarēmur
II plur.
dēdignaremĭni
III plur.
dēdignarentur
PERFECT
I sing.
dedignatus, a, um sim
II sing.
dedignatus, a, um sis
III sing.
dedignatus, a, um sit
I plur.
dedignati, ae, a simus
II plur.
dedignati, ae, a sitis
III plur.
dedignati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
dedignatus, a, um essem
II sing.
dedignatus, a, um esses
III sing.
dedignatus, a, um esset
I plur.
dedignati, ae, a essemus
II plur.
dedignati, ae, a essetis
III plur.
dedignati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
dēdignāre
II plur.
dēdignamĭni
FUTURO
II sing.
dēdignātor
III sing.
dēdignātor
II plur.
III plur.
dēdignantor
INFINITIVE
PRESENT
dēdignāri
PERFECT
Singular:
dedignatus, a, um esse
Plural:
dedignati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
dedignatūrūm, am, ūm esse
Plural:
dedignatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
dēdignans, antis
FUTURO
dedignatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
dedignatum
Passivo:
dedignatu
GERUNDIO
Genitivo:
dēdignandi
Dativo:
dēdignando
Accusativo:
dēdignandum
Ablativo:
dēdignando
GERUND
dēdignandus, a, um
dēdignor dep. tr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis