dēbacchor - Active diathesis
deponent intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
dēbacchor
II sing.
dēbacchāris, dēbacchāre
III sing.
dēbacchātur
I plur.
dēbacchāmur
II plur.
dēbacchamĭni
III plur.
dēbacchantur
IMPERFECT
I sing.
dēbacchābar
II sing.
dēbacchabāris, dēbacchabāre
III sing.
dēbacchabātur
I plur.
dēbacchabāmus
II plur.
dēbacchabamĭni
III plur.
dēbacchantur
FUTURE
I sing.
dēbacchābor
II sing.
dēbacchabĕris, dēbacchabĕre
III sing.
dēbacchabĭtur
I plur.
dēbacchabĭmur
II plur.
dēbacchabimĭni
III plur.
dēbacchabuntur
PERFECT
I sing.
debacchatus, a, um sum
II sing.
debacchatus, a, um es
III sing.
debacchatus, a, um est
I plur.
debacchati, ae, a sumus
II plur.
debacchati, ae, a estis
III plur.
debacchati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
debacchatus, a, um eram
II sing.
debacchatus, a, um eras
III sing.
debacchatus, a, um erat
I plur.
debacchati, ae, a eramus
II plur.
debacchati, ae, a eratis
III plur.
debacchati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
debacchatus, a, um ero
II sing.
debacchatus, a, um eris
III sing.
debacchatus, a, um erit
I plur.
debacchati, ae, a erimus
II plur.
debacchati, ae, a eritis
III plur.
debacchati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
dēbaccher
II sing.
dēbacchēris, dēbacchēre
III sing.
dēbacchētur
I plur.
dēbacchēmur
II plur.
dēbacchemĭni
III plur.
dēbacchentur
IMPERFECT
I sing.
dēbacchārer
II sing.
dēbaccharēris, dēbaccharēre
III sing.
dēbaccharētur
I plur.
dēbacchāremur
II plur.
dēbaccharemĭni
III plur.
dēbaccharentur
PERFECT
I sing.
debacchatus, a, um sim
II sing.
debacchatus, a, um sis
III sing.
debacchatus, a, um sit
I plur.
debacchati, ae, a simus
II plur.
debacchati, ae, a sitis
III plur.
debacchati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
debacchatus, a, um essem
II sing.
debacchatus, a, um esses
III sing.
debacchatus, a, um esset
I plur.
debacchati, ae, a essemus
II plur.
debacchati, ae, a essetis
III plur.
debacchati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
dēbacchāre
II plur.
dēbacchamĭni
FUTURO
II sing.
dēbacchātor
III sing.
dēbacchātor
II plur.
III plur.
dēbacchantor
INFINITIVE
PRESENT
dēbacchāri
PERFECT
Singular:
debacchatus, a, um esse
Plural:
debacchati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
debacchatūrūm, am, ūm esse
Plural:
debacchatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
dēbacchans, antis
FUTURO
debacchatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
debacchatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
dēbacchandi
Dativo:
dēbacchando
Accusativo:
dēbacchandum
Ablativo:
dēbacchando
GERUND
dēbacchor dep. intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis