convīvor - Active diathesis
deponent intransitive verb I conjugation
See the translation of this word
DEPONENT FORM:
INDICATIVE
PRESENT
I sing.
convīvor
II sing.
convīvāris, convīvāre
III sing.
convīvātur
I plur.
convīvāmur
II plur.
convīvamĭni
III plur.
convīvantur
IMPERFECT
I sing.
convīvābar
II sing.
convīvabāris, convīvabāre
III sing.
convīvabātur
I plur.
convīvabāmus
II plur.
convīvabamĭni
III plur.
convīvantur
FUTURE
I sing.
convīvābor
II sing.
convīvabĕris, convīvabĕre
III sing.
convīvabĭtur
I plur.
convīvabĭmur
II plur.
convīvabimĭni
III plur.
convīvabuntur
PERFECT
I sing.
convivatus, a, um sum
II sing.
convivatus, a, um es
III sing.
convivatus, a, um est
I plur.
convivati, ae, a sumus
II plur.
convivati, ae, a estis
III plur.
convivati, ae, a sunt
PLUPERFECT
I sing.
convivatus, a, um eram
II sing.
convivatus, a, um eras
III sing.
convivatus, a, um erat
I plur.
convivati, ae, a eramus
II plur.
convivati, ae, a eratis
III plur.
convivati, ae, a erant
FUTURE PERFECT
I sing.
convivatus, a, um ero
II sing.
convivatus, a, um eris
III sing.
convivatus, a, um erit
I plur.
convivati, ae, a erimus
II plur.
convivati, ae, a eritis
III plur.
convivati, ae, a erunt
SUBJUNCTIVE
PRESENT
I sing.
convīver
II sing.
convīvēris, convīvēre
III sing.
convīvētur
I plur.
convīvēmur
II plur.
convīvemĭni
III plur.
convīventur
IMPERFECT
I sing.
convīvārer
II sing.
convīvarēris, convīvarēre
III sing.
convīvarētur
I plur.
convīvāremur
II plur.
convīvaremĭni
III plur.
convīvarentur
PERFECT
I sing.
convivatus, a, um sim
II sing.
convivatus, a, um sis
III sing.
convivatus, a, um sit
I plur.
convivati, ae, a simus
II plur.
convivati, ae, a sitis
III plur.
convivati, ae, a sint
PLUPERFECT
I sing.
convivatus, a, um essem
II sing.
convivatus, a, um esses
III sing.
convivatus, a, um esset
I plur.
convivati, ae, a essemus
II plur.
convivati, ae, a essetis
III plur.
convivati, ae, a essent
IMPERATIVE
PRESENT
II sing.
convīvāre
II plur.
convīvamĭni
FUTURO
II sing.
convīvātor
III sing.
convīvātor
II plur.
III plur.
convīvantor
INFINITIVE
PRESENT
convīvāri
PERFECT
Singular:
convivatus, a, um esse
Plural:
convivati, ae, a esse
FUTURO
Singular:
convivatūrūm, am, ūm esse
Plural:
convivatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENT
convīvans, antis
FUTURO
convivatūrūs, a, ūm
SUPIN
Attivo:
convivatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
convīvandi
Dativo:
convīvando
Accusativo:
convīvandum
Ablativo:
convīvando
GERUND
convīvor dep. intr. v. I conjug.
---CACHE---
Our sites
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis